Цюркскія мовы
З пляцоўкі Вікіпедыя.
| Цюркскія мовы | |
|---|---|
| Таксон: | галіна |
| Прарадзіма: | Паўднёвая Сібір, Алтай |
| Статус: | агульнапрызнаная |
| Арэал: | ад Балкан да Якуціі |
| Колькасць носьбітаў: | больш 167,4 млн |
| Класіфікацыя | |
| Катэгорыя: | Мовы Еўразіі |
| Настратычная макрасям'я (гіпотэза) | |
| Склад | |
| гл. артыкул | |
| Час падзелу: | каля I стагоддзя да н.э. |
| Коды моўнай групы | |
| ISO 639-5: | trk |
| Гл. таксама: Праект:Лінгвістыка | |
Цю́ркскія мо́вы — сям'я роднасных моваў, якая належыць да алтайскай макрасям'і. Цюркскія мовы распаўсюджаныя ад Міжземнамор'я да Сібіры і Заходняга Кітая. Колькасць носбітаў цюркскіх моваў складае ад 160 да 180 мільёнаў чалавек. Найбольшую колькасць носбітаў мае турэцкая мова. Асноўнымі асаблівасцямі гэтай моўнай сям'і з'яўляюцца: сінгарманізм, аглютынацыйнасць і адсутнасць катэгорыі роду.
Характарыстыкі [правіць]
Асноўнымі асаблівасцямі цюркскіх моваў з'яўляюцца гармонія галосных, аглютынацыйнасць. Парадак слоў падпарадкоўваецца схеме SOV.
Гл. таксама [правіць]
Літаратура [правіць]
- Philologiae Turcicae Fundamenta. Wiesbaden, 1959—1964. I—II.
| Моўныя сем'і Еўразіі | ||
|---|---|---|
| Моўныя сем'і | абхаза-адыгская • аўстраазіяцкая • аўстранезійская • андаманская • паўночнакаўказская • енісейская • індаеўрапейская • картвельская • мангольская • мяа-яа • нахска-дагестанская • семіцкая • сіна-тыбецкая • тай-кадайская • тунгуса-маньчжурская • цюркская • уральская • чукоцкая-камчацкая • шампенская • эскімоска-алеўцкая • юкагірская • япона-рукюская | .svg) |
| Ізаляваныя мовы | айнская • баскская • бурушаскі • карэйская • кусунда • нахалі • ніўхская | |
| Зніклыя | міжземнаморскія мовы (палеаіспанскія мовы • тырэнская сям'я) • хацкая • хурыта-ўрарцкая сям'я • эламская • шумерская | |
| Геаграфічныя аб'яднанні | каўказскія мовы • палеаеўрапейскія мовы • палеаазіяцкія мовы | |
| Гіпотэзы | алтайская • аўстрычная • інда-ўральская • настратычная • сіна-каўказская • паўночнакаўказскія • уральска-юкагірская • урала-алтайская | |
