Ёван Раіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Ёван Раіч
сербск.: Јован Рајић
Jovan Rajic.jpg
Дата нараджэння 21 верасня 1726(1726-09-21)
Месца нараджэння
Дата смерці 22 снежня 1801(1801-12-22) (75 гадоў)
Месца смерці
Месца пахавання
Грамадзянства
Род дзейнасці гісторык, географ, пісьменнік, філосаф, драматург, паэт
Альма-матар
Commons-logo.svg Ёван Раіч на Вікісховішчы

Ёван Ра́іч (11 лістапада 1726, Срэмскі-Карлаўцы, Сербія — 11 снежня 1801) — сербскі гісторык.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў паселішчы Срэмскі-Карлаўцы, вучыўся ў езуіцкай гімназіі ў Комаране, затым у пратэстанцкай у Шопране і нарэшце ў 17521756 гадах вывучаў багаслоўе ў Кіева-Магілянскай акадэміі. Затым некаторы час выкладаў у Срэмскі-Карлаўцах і Нові-Садзе, а ў 1772 годзе прыняў пострыг у Ковільскім манастыры, дзе ў далейшым стаў архімандрытам і правёў астатак жыцця за сачыненнем літаратурных і гістарычных прац. Пісаў на мностве моў, у тым ліку рускай[1], нямецкай, венгерскай, царкоўнаславянскай і лацінскай.

Навуковая дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

Аўтар «Гісторыі розных славянскіх народаў і найперш за ўсё балгар, харватаў і сербаў…» (Исторія разныхъ славенскихъ народовъ, наипаче болгаръ, хорватовъ и сербовъ, изъ тмы забвенія изятая, Вена, 17941795, ч. 1—4), у якой найбольшую каштоўнасць маюць ч. 2 (канец) — 4, прысвечаныя гісторыі Сербіі ад часоў старажытнасці да другой паловы 18 ст. У гэтым творы Раіча адлюстраваўся рост нацыянальнай самасвядомасці сербскага народа і яго імкненне да вызвалення ад турэцкай няволі. У 1772 прыняў манаскі сан і займаўся напісаннем багаслоўскіх твораў і перакладамі.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]