Іаан Дунс Скот

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Іаан Дунс Скот
англ.: Johannes Duns Scotus
Scoto (Duns Scoto) - Studiolo di Federico da Montefeltro.jpg
Дата нараджэння 1265[1] ці 1266
Месца нараджэння
Дата смерці 8 лістапада 1308[1]
Месца смерці
Месца пахавання
Грамадзянства
Род дзейнасці філосаф, багаслоў, выкладчык універсітэта, пісьменнік, клірык, каталіцкі святар
Навуковая сфера філасофія
Месца працы
Альма-матар
Школа/традыцыя схаластыка
Значныя ідэі індэтэрмінізм
Аказалі ўплыў Уільям дэ Ла Сак
Вядомыя вучні Уільям Окам
Commons-logo.svg Іаан Дунс Скот на Вікісховішчы

Іаан Дунс Скот (англ.: Duns Scotus), каля 1266, Дунс, каля г. Берык-апон-Туід, Шатландыя — 8 лістапада 1308, Кёльн) — сярэдневяковы тэолаг, філосаф. Заснавальнік новай францысканскай школы.

Вучыўся і выкладаў у Оксфардзе, Парыжы, Кёльне. Яго вучэнне (скатызм) процістаяла дамініканскай схаластыцы — тамізму. Імкнуўся аддзяліць філасофію ад тэалогіі, розум ад веры, даказваў немагчымасць рацыяналістычнага абгрунтавання тэалагічных ідэй стварэння з нічога. Адно з цэнтральных палажэнняў яго вучэння — свабода волі, сцвярджаў прымат волі над інтэлектам. У пазнанні лічыў галоўнай пачуццёвую інтуіцыю, на аснове якой інтэлект стварае індывідуальныя вобраз рэчы, у працэсе абстракцыі ўтвараецца агульнае паняцце.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: платформа адкрытых даных — 2011. Праверана 10 кастрычніка 2015.