Іаганес Барбарус

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Іаханес Барбарус
Johannes Vares
Johannes ja Emilie Barbarus 1931.jpg
Варэс і яго жонка Эмілія, 1931
сцяг
1-ы Старшыня Прэзідыума Вярхоўнага Савета Эстонскай ССР
25 жніўня 1940 — 29 лістапада 1946
Папярэднік: пасада заснавана
Пераемнік: Эдуард Мікалаевіч Пяль
сцяг
9-ы Прэм'ер-міністр Эстоніі
21 чэрвеня 1940 — 25 жніўня 1940
Прэзідэнт: Канстанцін Пятс
Папярэднік: Юры Улуатс
Пераемнік: пасада скасавана
 
Партыя: КПСС
Нараджэнне: 12 студзеня 1890({{padleft:1890|4|0}}-{{padleft:1|2|0}}-{{padleft:12|2|0}})
Хеймталі Вільяндзімаа Ліфляндская губерня
Смерць: 29 лістапада 1946({{padleft:1946|4|0}}-{{padleft:11|2|0}}-{{padleft:29|2|0}}) (56 гадоў)
Талін

Іаганес Барбарус (эст.: Johannes Barbarus; сапр. імя Іаганес Варэс, эст.: Johannes Vares; 12 студзеня 1890, Хеймталі, паблізу Вільяндзі — 29 лістапада 1946, Талін) — эстонскі паэт і пісьменнік, палітычны дзеяч, Прэм'ер-міністр Эстоніі (1940), Старшыня Прэзідыума Вярхоўнага Савета Эстонскай ССР (1940—1946).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Іаганес Варэс скончыў гімназію ў Пернове, у 1910—1914 гадах вучыўся ў Кіеўскім універсітэце на медыцынскім факультэце. У час Першай сусветнай вайны, у 1915—1918 гадах служыў ваендоктарам. Удзельнік баёў у Эстоніі падчас Вызваленчай вайны 1918—1920 гадоў на баку Часовага ўрада, які ўзначальваў К. Пятс, быў узнагароджаны эстонскім ордэнам Крыж Свабоды, які адмовіўся прыняць.

У 1920-1930-х гадах працаваў урачом у Пярну. Па сваіх палітычных перакананнях — радыкал-сацыяліст. У канцы 1910-х — пачатку 1920-х гадоў пачалася яго літаратурная дзейнасць, паэт пісаў пад псеўданімам Барбарус і ўступіў у літаратурную групу Сіўру.

З 21 чэрвеня па 25 жніўня 1940 года Барбарус кіраваў эстонскім урадам, а з уваходжаннем Эстонскай ССР у склад СССР 25 жніўня 1940 года і да смерці займаў пасаду старшыні Прэзідыума Вярхоўнага Савета Эстонскай ССР. З верасня 1940 года Барбарус — член ЦК Кампартыі Эстоніі. У 1941—1944 гадах, падчас нямецкай акупацыі ЭССР, знаходзіўся ў эвакуацыі, пасля выгнання нямецкіх войскаў вярнуўся на радзіму.

29 лістапада 1946 года ў 11.40 раніцы быў знойдзены мёртвым у сваёй рэзідэнцыі ў палацы Кадрыёрг на падлозе ў ванным пакоі, застрэліўся з пісталета.

Выбраныя паэтычныя зборнікі[правіць | правіць зыходнік]

  • «Фата Маргана» (1918)
  • «Трыкутнік» (1921)
  • «Кульмінацыя» (1934)
  • «На франтавых дарогах» (1944)
  • «Крок за крокам да Перамогі» (1945)