Перайсці да зместу

Іаган Франц Энке

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Іаган Франц Энке
ням.: Johann Franz Encke
Дата нараджэння 23 верасня 1791(1791-09-23)[1][2][…]
Месца нараджэння
Дата смерці 26 жніўня 1865(1865-08-26)[2][3][…] (73 гады)
Месца смерці
Месца пахавання
Грамадзянства
Бацька August Johann Michael Encke[d][5]
Дзеці Rudolph Encke[d]
Род дзейнасці астраном, выкладчык універсітэта, матэматык
Навуковая сфера астраномія[8][9] і матэматыка[8]
Месца працы
Альма-матар
Навуковы кіраўнік Карл Фрыдрых Гаус[12]
Член у
Узнагароды
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы

Іаган Франц Энке (ням.: Johann Franz Encke; 23 верасня 1791 — 26 жніўня 1865) — нямецкі астраном.

Важнае значэнне мелі даследаванні Энке, прысвечаныя камеце, якая атрымала пасля яго імя. У 1819 г. усталяваў, што каметы, адкрытыя П’ерам Мешэнам (1786) і Ж. Понсам (1818), з'яўляюцца адной перыядычнай каметай, якая рухаецца па эліптычнай арбіце з перыядам звароту 3,3 года. Камета Энке — адна з самых цікавых камет, бо мае самы кароткі перыяд звароту і малую перыгелійную адлегласць.

Зноскі

  1. Johann Franz Encke // Brockhaus Enzyklopädie Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. а б Johann Franz Encke // Store norske leksikon — 1978. — ISSN 2464-1480
  3. Johann Franz Encke // Gran Enciclopèdia CatalanaGrup Enciclopèdia, 1968.
  4. Энке Иоганн Франц // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 28 верасня 2015.
  5. а б в г д е ё ж з і MacTutor History of Mathematics archive — 1994.
  6. Národní autority České republiky Праверана 29 ліпеня 2023.
  7. Find a Grave — 1996.
  8. а б Národní autority České republiky Праверана 7 лістапада 2022.
  9. Энке, Иоганн Франц // Малая советская энциклопедия / под ред. Н. Л. Мещеряков — 2 — Советская энциклопедия, 1936.
  10. verschiedene Autoren Neue Deutsche BiographieHistorische Kommission bei der Bayerischen Akademie der Wissenschaften, 1953. — doi:10.1163/9789004337862_LGBO_COM_140215
  11. а б Матэматычная генеалогія — 1997.
  12. Матэматычная генеалогія — 1997. Праверана 8 жніўня 2016.