Іван Цанкар

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Іван Цанкар
Ivan Cankar
Ivan Cankar 1915.jpg
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння:

10 мая 1876(1876-05-10)

Месца нараджэння:

Врхніка, Славенія

Дата смерці:

11 снежня 1918(1918-12-11) (42 гады)

Месца смерці:

Любляна, Славенія

Пахаванне:

могілкі Жале[d]

Грамадзянства:

Аўстра-Венгрыя

Літаратурная дзейнасць
Род дзейнасці:

паэт, празаік, драматург

Жанр:

паэзія, палітычная сатыра, аповесць, нарыс, навела

Мова твораў:

славенскі

Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы

Іван Цанкар (славенск.: Ivan Cankar; 10 мая 1876, Врхніка — 11 снежня 1918, Любляна) — славенскі пісьменнік, класік славенскай літаратуры.

У 1896 вучыўся ў Венскім універсітэце, але неўзабаве сышоў з яго, заняўшыся літаратурнай працай. Адзін з пачынальнікаў славенскага мадэрна. Раннія творы адзначаны уплывам дэкаданса і сімвалізму. Рэалістычныя творы Цанкара — камедыя «Для выгоды народа» (1901), драма «Кароль Бетайновы» (1902), раманы «На вуліцы беднякоў» (1902) і «Марцін Качура. Жыццяпіс ідэаліста» (1906), аповесць «Батрак Ярней і яго права» (1907) — адрозніваюцца глыбокім псіхалагізмам. У публіцыстычных і літаратурна-крытычных артыкулах адстойваў дэмакратычныя традыцыі славенскай літаратуры. Цыкл навел і вершаў у прозе «Бачанні» (1917) адлюстраваў ўражанні Цанкара ад 1-й сусветнай вайны, роздумы пра будучыню. Драматургія Цанкара заклала аснову нацыянальнага рэпертуару.