Славенская мова

Славенская мова
Саманазва:	slovenski jezik, slovenščina
Краіны:	Славенія, Аўстрыя, Італія, Венгрыя, Харвація, Германія, ЗША, Канада, Аргенціна, Аўстралія, ПАР
Афіцыйны статус:	Славенія, ЕС
Агульная колькасць носьбітаў:	2,2 млн
Класіфікацыя
Катэгорыя:	Мовы Еўразіі
Індаеўрапейскія мовы Славянскія мовы Паўднёваславянскія мовы Заходняя група
Пісьменнасць:	Лацініца (славенскі алфавіт)
Моўныя коды
ГОСТ 7.75–97:	слв 610
ISO 639-1:	sl
ISO 639-2:	slv
ISO 639-3:	slv
Гл. таксама: Праект:Лінгвістыка

Славенская мова (славенск.: slovenski jezik, slovenscina) належыць да заходняй галіны паўднёваславянскіх моў. Лік славенскамоўных — каля 2 млн. чалавек, большасць якіх жыве ў Славеніі. Славенская мова адна з нешматлікіх славянскіх моў, якія захавалі парны лік. Саманазва славенскай мовы (як і славацкай) — «славянская».

Алфавіт

Славенскі алфавіт створаны на лацінскай аснове.

літара гук (МФА) алафоны A a [a] B b [b] [p] C c [ts] [dz] Č č [tʃ] [dʒ] D d [d] [t] Dž dž [ʤ] [ʧ] E e [e, ɛ] F f [f] G g [g] [k] H h [x] [ɣ] I i [i] J j [j] K k [k] [g] L l [l, w]

літара гук (МФА) алафоны Lj lj [ʎ] M m [m] N n [n] [ŋ] Nj nj [ɲ] O o [o, ɔ] P p [p] [b] R r [r] S s [s] [z] Š š [ʃ] [ʒ] T t [t] [d] U u [u] V v [v] [f] Z z [z] [s] Ž ž [ʒ] [ʃ]