Іван Юркавіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Архібіскуп Іван Юркавіч
Nadškof Ivan Jurkovič
Архібіскуп Іван Юркавіч
Тытулярны архібіскуп Крбавы
Герб
Сцяг
5-ы Апостальскі нунцый у Расійскай Федэрацыі
з 19 лютага 2011
Царква Каталіцкая царква
Папярэднік Архібіскуп Антоніа Меніні
Сцяг
4-ы Апостальскі Нунцый ва Узбекістане
з 22 ліпеня 2011
Царква Каталіцкая царква
Папярэднік Архібіскуп Антоніа Меніні
Сцяг
3-і Апостальскі нунцый ва Украіне
22 красавіка 2004 — 19 лютага 2011
Царква Каталіцкая царква
Папярэднік Архібіскуп Нікола Этэравіч
Пераемнік Архібіскуп Томас Галіксан
Сцяг
4-ы Апостальскі нунцый у Рэспубліцы Беларусь
28 ліпеня 2001 — 22 красавіка 2004
Царква Каталіцкая царква
Папярэднік Архібіскуп Дамінік Грушаўскі
Пераемнік Архібіскуп Марцін Відавіч

Адукацыя
Прафесія ксёндз, дыпламат, выкладчык універсітэта, багаслоў
Імя пры нараджэнні Іван Юркавіч
Арыгінал імя
пры нараджэнні
Ivan Jurkovič
Нараджэнне 10 чэрвеня 1952(1952-06-10) (67 гадоў)
Прыняцце свяшчэннага сану 29 чэрвеня 1977
Епіскапская хіратонія 6 кастрычніка 2001

Узнагароды
Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы
Лагатып Вікіцытатніка Цытаты ў Вікіцытатніку

І́ван Ю́ркавіч (славенск.: Ivan Jurković; нарадзіўся 10 чэрвеня 1952, Качэўе, Славенія) — рымска-каталіцкі дзеяч, тытулярны архібіскуп Крбавы.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Паводле паходжання славенец. У 1978 годзе скончыў вывучэнне багаслоўя. Святарскія пасвячэнні прыняў 29 чэрвеня 1977. Вывучаў дыпламатыю ў Папскай Царкоўнай Акадэміі. 1 мая 1984 накіраваны на дыпламатычную службу Ватыкану. Надалей сакратар Апостальскай нунцыятуры ў Рэспубліцы Карэі (19841988), аўдытар Апостальскай нунцыятуры ў Калумбіі (1988—1992), саветнік прадстаўніцтва Ватыкана ў Расійскай Федэрацыі (19921996), саветнік у Дзяржаўным сакратарыяце па пытаннях Арганізацыі па бяспецы і супрацоўніцтву ў Еўропе (АБСЕ).

Падчас сваёй службы ў Маскве быў таксама прафесарам кананічнага права ў каледжы каталіцкага багаслоўя імя святога Тамаша Аквінскага (19931996), дзе ён апублікаваў наступныя свае працы: «Кананічнае права пра шлюб» (Масква, 1994); «Кананічнае права пра Народ Божы» (Масква, 1995); «Каментар да кананічных структур Каталіцкага Касцёлу» (Масква, 1995); «Лацінска-расійскі слоўнік тэрмінаў і выразаў Кодэксу Кананічнага Права» (сумесна з А. Ковалем, Масква 1995); «Кананічнае права пра народ Божы і пра шлюб» (другое выданне, Масква, 2000). 22 лістапада 2001 акрэдытаваны Апостольскім нунцыем у Беларусі, 15 верасня 2004 яго змяніў Марцін Відавіч. 22 красавіка 2004 узначаліў Апостальскую нунцуятуру ва Украіне.

Валодае італьянскай, англійскай, рускай, іспанскай, нямецкай, французскай мовамі.

Зноскі


Папярэднік:
Дамінік Грушаўскі
Апостальскія нунцыі ў Беларусі
20012004
Пераемнік:
Марцін Відавіч
Папярэднік:
Нікола Этэравіч
Апостальскія нунцыі ва Украіне
2004 — сёння
Пераемнік:
няма

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]