Абу-ль-Фарадж Аль-Ісфахані
Выгляд
| Абу-ль-Фарадж Аль-Ісфахані | |
|---|---|
| араб. علي بن الحُسين بن مُحمَّد بن أحمد بن الهيثم المرواني الأُموي | |
| | |
| Асабістыя звесткі | |
| Дата нараджэння | 897[1][2][…] |
| Месца нараджэння |
|
| Дата смерці | 20 лістапада 967[3] |
| Месца смерці | |
| Грамадзянства | |
| Прафесійная дзейнасць | |
| Род дзейнасці | паэт, гісторык, літаратар, музыкант, пісьменнік |
| Мова твораў | арабская |
Абу-ль-Фарадж Аль-Ісфахані (араб. أبو الفرج الأصفهاني; 897, Ісфахан, Іран — 21 лістапада 967) — арабскі паэт, вучоны.
Сакратар і прыдворны паэт буідскіх правіцеляў. Вывучаў старажытную гісторыю, генеалогію, фізіялогію, паэзію. Асноўны твор (працаваў над ім каля 50 гадоў) «Кніга песень» — анталогія арабскай і арабамоўнай паэзіі VII—X ст., каштоўная крыніца звестак па гісторыі літаратуры і культуры Арабскага халіфата. У «Кнізе падарожжаў» сабраў вершы і анекдоты за перыяд з 786 да 902 гадоў.
Зноскі
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ G. W. T. Abulfaraj // Encyclopædia Britannica: a dictionary of arts, sciences, literature and general information / H. Chisholm — 11 — New York, Cambridge, England: University Press, 1911. — Vol. 1. — P. 79.
- ↑ Краткая литературная энциклопедия — М.: Советская энциклопедия, 1962.
- ↑ Visuotinė lietuvių enciklopedija Online Праверана 2 лютага 2026.
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 1: А — Аршын / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 1996. — Т. 1. — 552 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0036-6 (т. 1).