Агасціна Маньяні

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Агасціна Маньяні
італ.: Agostino Magnani, лац.: Augustinus Magnani, польск.: Augustyn Magnani
Род дзейнасці: святар, педагог
Дата нараджэння: 28 жніўня 1746
Месца нараджэння: Балоння, Італія
Дата смерці: 21 красавіка 1791
Месца смерці: Чачэрск
Месца працы:

Агасціна Маньяні (італ.: Agostino Magnani, лац.: Augustinus Magnani, польск.: Augustyn Magnani; 28 жніўня 1746, Балоння, Італія21 красавіка 1791, Чачэрск[1]) – езуіцкі святар і педагог.

Уступіў у Таварыства Ісуса 12 кастрычніка 1762 г. у Венецыянскай правінцыі. У канцы 1782 г. або ў пачатку 1783 г. пераехаў на Беларусь[2][1]. Прафесар этыкі ў Полацкім езуіцкім калегіуме (1782/1783 навучальны год). (М. Інглот таксама пазначае, што А. Маньяні выкладаў у Полацку тэалогію[3].) 15 жніўня 1783 г. даў манаскія абяцанні[4]. Памочнік магістра навіцыяту ў Полацку (1784–1786). Прафесар рыторыкі і паэтыкі ў Магілёўскім езуіцкім калегіуме (1787–1789), прафесар школ у Чачэрску (1789–1791)[1].

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 Grzebień, L. (Ed.), Encyklopedia Wiedzy o jezuitach na ziemiach Polski i Litwy, 1996.
  2. Инглот, М. Общество Иисуса в Российской Империи (1772–1820 гг.) и его роль в повсеместном восстановлении Ордена во всем мире / М. Инглот ; пер. А.Н. Коваля. – М. : Институт философии, теологии и истории св. Фомы, 2004. – С. 134.
  3. Инглот, М. Общество Иисуса в Российской Империи (1772–1820 гг.) и его роль в повсеместном восстановлении Ордена во всем мире / М. Инглот ; пер. А.Н. Коваля. – М. : Институт философии, теологии и истории св. Фомы, 2004. – С. 140.
  4. Catalogus Personarum et Officiorum Societatis Jesu in Albarussia in annum 1788.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Инглот, М. Общество Иисуса в Российской Империи (1772–1820 гг.) и его роль в повсеместном восстановлении Ордена во всем мире / М. Инглот ; пер. А.Н. Коваля. – М. : Институт философии, теологии и истории св. Фомы, 2004. – 632 с.
  • Encyklopedia wiedzy o jezuitach na ziemiach Polski i Litwy 1564–1995 / оprac. L. Grzebień. – Kraków: Wyd-wo WAM, 1996. – 882 s.