Адоніс (род раслін)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Адоніс
Adonis vernalis (16709095338).jpg
Навуковая класіфікацыя
Міжнародная навуковая назва

Adonis L., 1753

Сінонімы
Наменклатурны тып
Wikispecies-logo.svg
Сістэматыка
на Віківідах
Commons-logo.svg
Выявы
на Вікісховішчы
ITIS  18724
NCBI  46984
EOL  72687
IPNI  33048-1

Адо́ніс[4], Жаўтацвет[5] (Adonis) — род кветкавых раслін сямейства Казяльцовыя (Ranunculaceae).

Батанічнае апісанне[правіць | правіць зыходнік]

Аднагадовыя і шматгадовыя травяністыя расліны. Сцёблы прамыя або разгалінаваныя, вышынёй 5—40 см, часам да 70 см. Лісце чаргаванае, рассечанае. Кветкі буйныя, адзіночныя, залаціста-жоўтага або чырвонага колеру. Плод — сухі шматарэшак з носікам.

Распаўсюджанне і экалогія[правіць | правіць зыходнік]

Прадстаўнікі роду распаўсюджаны ва ўмераным поясе Еўразіі і Паўночнай Афрыкі. Растуць у сухіх адкрытых месцах.

Віды[правіць | правіць зыходнік]

Паводле базы даных The Plant List (2013), род уключае 32 віды[6]:

Яшчэ некаторая колькасць відавых назваў гэтага роду маюць у The Plant List (2013) статус unresolved name, гэта значыць адносна гэтых назваў нельга адназначна сказаць, ці варта іх выкарыстоўваць як назвы самастойных відаў — альбо іх варта звесці ў сінаніміку іншых таксонаў[6].

Выкарыстанне[правіць | правіць зыходнік]

Расліны роду выкарыстоўваюцца ў якасці дэкаратыўных. Прэпараты з адонісу вясновага выкарыстоўваюцца ў медыцыне.

Зноскі

  1. Ужываецца таксама назва Пакрытанасенныя.
  2. Пра ўмоўнасць аднясення апісанай у гэтым артыкуле групы раслін да класа двухдольных гл. артыкул «Двухдольныя».
  3. Звесткі пра род Adonis у базе даных Index Nominum Genericorum Міжнароднай асацыяцыі па таксанаміі раслін (IATP).(англ.) 
  4. Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш.. — Мн.: БелЭн, 1996. — Т. 1: А — Аршын.
  5. 5,0 5,1 Киселевский А. И. Латино-русско-белорусский ботанический словарь. ,. — Минск: «Наука и техника», 1967. — С. 9. — 160 с. — 2 350 экз.
  6. 6,0 6,1 Adonis (англ.) . The Plant List. Version 1.1. (9 кастрычніка 2013). Праверана 19 мая 2016.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]