Алег Данілавіч Калугін
Алег Данілавіч Калугін | |
---|---|
Дата нараджэння | 6 верасня 1934 (89 гадоў) |
Месца нараджэння | |
Альма-матар | |
Месца працы | |
Грамадзянства | |
Прыналежнасць | СССР і Расія |
Род войскаў | KGB |
Званне | генерал і генерал-маёр |
Бітвы/войны | |
Узнагароды і званні | |
![]() |
Алег Данілавіч Калугін (нар. 6 верасня 1934, Ленінград[1][2]) — былы генерал-маёр КДБ СССР (1974 г.; пазбаўлены звання ў 2002 г.), былы высокапастаўлены кіраўнік падраздзяленняў цэнтральнага апарата і тэрытарыяльных органаў КДБ СССР, грамадскі і палітычны дзеяч апошняга перыяду перабудовы ў СССР, народны дэпутат СССР.
Біяграфія
[правіць | правіць зыходнік]Нарадзіўся 6 верасня 1934 года ў Ленінградзе.
З 1952 да 1989 года знаходзіўся ў кадравым рэзерве КДБ СССР.
У 1990 годзе выступіў на канферэнцыі Дэмакратычнай платформы ў КПСС з выкрывальнымі заявамі пра дзейнасць КДБ, пасля чаго быў запрошаны ў эфір тэлепраграмы «Пагляд» і пачаў даваць шматлікія інтэрв’ю савецкай і замежнай прэсе. Усе яго заявы КДБ афіцыйна назваў паклёпніцкімі. У пачатку 1990-х гадоў Калугін актыўна браў удзел у дзейнасці руху «Дэмакратычная Расія».
У 1995 годзе выехаў з Расіі ў ЗША, дзе ў 1994 годзе апублікаваў выкрывальную кнігу «Першае галоўнае ўпраўленне. Мае 32 гады ў разведцы і шпіянажы супраць Захаду», выступаў у прэсе і сведкам на судовых працэсах супраць выяўленых і арыштаваных агентаў КДБ-СВР.
У Расійскай Федэрацыі ў 2002 годзе быў завочна асуджаны за дзяржаўную здраду і прысуджаны да 15 гадоў пазбаўлення волі з адбываннем кары ў калоніі строгага рэжыму[3], па прысудзе Масгарсуда пазбаўлены воінскага звання, персанальнай пенсіі і дваццаці двух дзяржаўных узнагарод СССР. Прэзідэнт Расіі Уладзімір Пуцін і шэраг супрацоўнікаў расійскіх спецслужбаў звалі Калугіна «здраднікам»[4].
У 2003 годзе атрымаў амерыканскае грамадзянства. Жыве ў ЗША, дзе займаецца грамадскай, выкладніцкай і публіцыстычнай чыннасцю.
Бібліяграфія
[правіць | правіць зыходнік]- Калугин О. Д. Вид с Лубянки. «Дело» бывшего генерала КГБ. Месяц первый. — М.: ПИК, 1990. Книга представляет собой сборник газетных и журнальных статей о Калугине.
- Калугин О. Д. Автобиографическая книга «Прощай, Лубянка!» (XX век глазами очевидцев). — М.: Олимп, 1995. — 352 с. — ISBN 5-7390-0375-X
- Oleg Kalugin & Fen Montaigne. The First Directorate: My 32 Years in Intelligence and Espionage Against the West, Publisher: St Martins Pr; 1st edition (September 1994), ISBN 0-312-11426-5, ISBN 978-0-312-11426-8, 374 pages
- Oleg Kalugin. Spymaster: My Thirty-two Years in Intelligence and Espionage Against the West, Publisher: Basic Books; Revised Edition (March 3, 2009), ISBN 0-465-01445-3, ISBN 978-0-465-01445-3
Зноскі
- ↑ Калугин О. Д. Прощай, Лубянка! — (XX век глазами очевидцев). — М.: Олимп, 1995. — 352 с. — ISBN 5-7390-0375-X
- ↑ Биография бывшего генерала КГБ СССР Олега Калугина // NEWSru.com
- ↑ Калугин дослужился до гражданства США Архівавана 10 ліпеня 2012.
- ↑ Калугин предложил свои услуги ФБР в конце 50-х годов . Архівавана з першакрыніцы 9 сакавіка 2013. Праверана 6 сакавіка 2013.
Літаратура аб Калугіне
[правіць | правіць зыходнік]- Соколов А. А. Анатомия предательства: «Суперкрот» ЦРУ в КГБ (1999, переиздание 2005)
Відэаматэрыялы с удзелам Калугіна і аб Калугіне
[правіць | правіць зыходнік]- (руск.) Калугин о Путине Публичное выступление 12 декабря 2009 года в Fair Lawn Community Center штат Нью-Джерси, США
- (руск.) Телекомпания «Эхо», «Товарищ Президент (В. В. Путин)», фильм 1-й Архівавана 8 кастрычніка 2010. Высказывания генерала Калугина о сотруднике КГБ Путине по тайм-коду с 11:58 до 12:40 минут и с 30:27 до 31:25 минут.
- (руск.) Додолев: интервью с генералом КГБ Олегом Калугиным после путча 1991
- (англ.) Spymaster by KGB General Oleg Kalugin видео-презентация обновленного издания книги в 2009 году
- (англ.) Conservative roundtable: Interview by Howard Philips of the KGB General Oleg Kalugin видео-интервью 2001 года
- (англ.) Ex-KGB boss Oleg Kalugin interviewed on Russian spies Экспертное мнение Калугина об аресте в США шпионов СВР в интервью телевидению Би-Би-Си
- (руск.) Шпионы и предатели. Суперкрот 2. Дело генерала Калугина
- (руск.) Олег Калугин. «В гостях у Дмитрия Гордона» Интервью Дмитрию Гордону в 3-х частях, 2012 год
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]- Олег Калугин стал американцем // Газета «Коммерсантъ» № 139 от 07.08.2003, стр. 11
- The CI Centre Сайт американского Центра по изучению проблем разведки и контрразведки, где преподаёт профессор Калугин
- Олег Калугин, живущий вместе с семьей в США, может стать объектом уголовного преследования
- Бывший генерал КГБ Олег Калугин стал американцем Архівавана 16 лютага 2006.
- Михаил Бузукашвили: Интервью с Олегом Калугиным // журнал «Чайка», 2002.
- Евгений Додолев. «Операция СПИД» // «Новый Взгляд» : газета. — 1992. — № 28. — С. 02.
- Андраник Мигранян. «Шпионские страсти» // «Московская комсомолка» : газета. — 1999. — № 16. — С. 09.(недаступная спасылка)
- Нарадзіліся 6 верасня
- Нарадзіліся ў 1934 годзе
- Нарадзіліся ў Санкт-Пецярбургу
- Выпускнікі СПбДУ
- Кавалеры ордэна Чырвонага Сцяга
- Кавалеры ордэна Чырвонай Зоркі
- Кавалеры ордэна «Знак Пашаны»
- Узнагароджаныя медалём «Дваццаць гадоў перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.»
- Узнагароджаныя медалём «Ветэран Узброеных Сіл СССР»
- Узнагароджаныя медалём «40 гадоў Узброеных Сіл СССР»
- Узнагароджаныя медалём «50 гадоў Узброеных Сіл СССР»
- Узнагароджаныя медалём «70 гадоў Узброеных Сіл СССР»
- Узнагароджаныя медалём «За бездакорную службу»
- Ганаровыя супрацоўнікі дзяржбяспекі
- Асобы
- Супрацоўнікі КДБ СССР
- Члены КПСС
- Разведчыкі СССР
- Генерал-маёры СССР
- Народныя дэпутаты СССР ад акруг РСФСР
- Асуджаныя за дзяржаўную здраду
- Пазбаўленыя дзяржаўных узнагарод СССР