Альтэрнатыва для Германіі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Альтэрнатыва для Германіі
ням.: Alternative für Deutschland
Лагатып
Лідар: Ёрг Мойтэн
Дата заснавання: 6 лютага 2013
Штаб-кватэра: Берлін
Ідэалогія: нацыяналізм
Колькасць членаў: 25 000[1]
Месцаў у Бундэстагу:
94 / 709
Месцаў у Еўрапарламенце:
2 / 96
Сайт: alternativefuer.de
Commons-logo.svg Альтэрнатыва для Германіі на Вікісховішчы

«Альтэрнатыва для Германіі» (ням.: AfD) — правая партыя ў Германіі, заснаваная 6 лютага 2013 года.

Устаноўчы з'езд «АдГ» адбыўся 14 красавіка 2013 года ў Берліне. Яе лідарам абрана «Тройка» з прафесара эканомікі Бернда Лукэ, прадпрымальніцы Фраўкэ Петры й журналіста Конрада Адама. На федэральных выбарах 22 верасня 2013 году партыя набрала 4,7% і засталася без месцаў у Бундэстагу, не пераадолеўшы 5-адсоткавы бар’ер. На выбарах у Еўрапейскі парламент 2014 года партыя набрала 7% галасоў і атрымала 7 месцаў з 96 магчымых (пазней ў саюз з «Альтэрнатывай» увайшла таксама Сямейная партыя Германіі з адным месцам у Еўрапарламенце). На выбарах у бундэстаг у 2017 годзе грамада ў першыню змагла набраць больш за 5% галасоў, што дало магчымасць прайсці ў Бундэстаг. Грамада набрала 12,6% галасоў і атрымала 94 месцы ў Саюзным сходзе Германіі[2].

Праграма[правіць | правіць зыходнік]

23 красавіка 2017 года ў Кёльне (зямля Паўночны Рэйн — Вестфалія) партыйны з'езд «Альтэрнатывы для Германіі» зацьвердзіў перадвыбарчую праграму на выбары ў нямецкі Бундэстаг, што налічвала 15 раздзелаў:

1) Абарона дэмакратыі ў Германіі;

2) Еўра не ўдалося: валюта, грашовая і фінансавая палітыка;

3) Знешняя палітыка і палітыка бяспекі: ажыццявіць нямецкія зацікаўленасці;

4) Унутраная бяспека;

5) Прытулку патрэбная граніца: перасяленне і прыстанішча;

6) Іслам у сутыкненні са свабодным дэмакратычным ладам;

7) Культура жаданасці дзяцей: спрыянне сям'і і рост насельніцтва;

8) Выхаванне і школа: мужнасць, каб адрозніваць;

9) Культура і СМІ;

10) Падаткі і фінансы, гаспадарка і праца;

11) Сацыяльная палітыка;

12) Наша ахова здароўя пад пагрозай;

13) Канец варожасці да тэхналогіі: энергія і клімат;

14) Утрымліваць і разбудоўваць шляхі зносінаў, павялічыць жыллёвае будаўніцтва, развіваць сельскія мясцовасці;

15) Ахова наваколля, прыроды і жывёлаў, абарона спажыўцоў і сельская гаспадарка.

У 6-м раздзеле згадваецца: «Крытыка ісламу, як і рэлігійная сатыра, знаходзіцца ў рамках агульнай законнасці. Яны з'яўляюцца праявамі асноўных правоў на вольнае выказванне думак і свабоду творчасці». Тамсама адзначаецца: «Мы жадаем прадухіліць радыкалізаванне мусульман да гвалтоўнага салафізму і тэрору. Таму фінансаванне будаўніцтва і працы мячэцяў ісламскімі дзяржавамі або замежнымі ахвярадаўцамі ці іх пасярэднікамі трэба прадухіліць. ... Такая залежнасць каля 900 мячэтаў ТІЗСР (Турэцка-ісламскага саюза па справах рэлігіі) і іх імамаў ад дзяржаўнага "Ведамства рэлігійных спраў" Турцыі ёсць непрымальнай. Праз ТІЗСР аўтарытарная Турцыя моцна ўплывае на многіх грамадзян турэцкага паходжання, якія жывуць у Германіі». Дадаткова ў раздзеле змяшчаліся заклікі: «Скасаваць катэдры ісламскага багаслоўя ў нямецкіх універсітэтах і пераўтварыць іх у нейтральныя да веры ўстановы ісламазнаўства. ... АдГ заклікае да агульнай забароны на поўны вэлюм у грамадскіх месцах і на дзяржаўнай службе»[3].

7-ы раздзел перадвыбарчай праграмы 2017 году змяшчаў 7 артыкулаў:

1) Германію не знішчыць;

2) Умацаваць шлюб і сям'ю;

3) Дзеці маюць патрэбу ў абодвух бацьках: гадаванне ў адзіночку не ёсць пажаданай акалічнасцю;

4) Цаніць сямейны догляд;

5) Ахова ненароджанага жыцця;

6) Дзеці палымяна вітаюцца;

7) Для яснага вобраза сям'і — палавая ідэалогія антыканстытуцыйная.

Першы пункт 7-га артыкула называўся «Палавая ідэалогія прэч са школы — спыніць ранняе сексуалізаванне», дзе згадвалася: «Аднабаковае падкрэсліванне гома- і транссексуальнасці ў навучанні, так званая "плоцевая педагогіка разнастайнасці", насамрэч забяспечвае недапушчальнае ўмяшанне ў развіццё нашых дзяцей і гарантаваныя Асноўным законам бацькоўскія правы на выхаванне. Праз гэта дзеці і моладзь становяцца — часта праз незнаёмых асобаў у школе і найчасцей насуперак волі сваіх бацькоў — няўпэўненымі ў сваёй плоцевай тоеснасці, якую празмерна вымагаюць і абражаюць за сарамлівасць». Таксама: «АдГ выразна супрацьстаіць усялякім спробам знішчыць традыцыйную будову сям'і праз спансаваныя ўрадам праграмы перавыхавання ў дзіцячых садках і школах»[3].

Знешняя палітыка[правіць | правіць зыходнік]

Перадвыбарчая праграма «Альтэрнатывы для Германіі» 2017 года, зацверджаная на з'ездзе 23 красавіка 2017 года ў Кёльне (зямля Паўночны Райн — Вестфалія), улучала 3-і раздзел «Знешняя палітыка і палітыка бяспекі: ажыццявіць нямецкія зацікаўленасці», што змяшчала 6 артыкулаў:

1) Знешняя палітыка мае грунтавацца на нямецкіх зацікаўленасцях;

2) Дачыненні з важкімі дзяржавамі;

3) Германія мае самаабараняцца;

4) Пра стратэгію народнай бяспекі;

5) Германія мае разбудоўваць сваю гаспадарчую моц;

6) Палітыка развіцця: устойлівасць ды бяспекавыя і гаспадарчыя зацікаўленасці.

Паводле 2-га артыкула «Дачыненні з важкімі дзяржавамі», «АдГ адхіляе стварэнне арміі ЕС або выкарыстанне нямецкіх узброеных сілаў у замежных зацікаўленасцях». У дачыненні Расіі «АдГ выступае за спыненне палітыкі санкцый. Гаспадарчую супрацу з Расіяй варта наадварот паглыбіць». «Апрача таго, АдГ адхіляе ўступленне Турцыі ў ЕС і патрабуе безадкладнага сканчэння ўсіх перамоваў пра далучэнне»[3].

Дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

14 мая 2017 г. на выбарах у зямлі Паўночны Рэйн — Вестфалія «Альтэрнатыва для Германіі» атрымала 7,6% галасоў выбарцаў і заняла 16 месцаў у Зямельным сходзе. У выніку прысутнасць партыі вырасла да 13 з 16 зямель Германіі, акрамя Баварыі, Гесэна і Ніжняй Саксоніі[4]. На выбарах у Саюзны сход Германіі 24 верасня 2017 г. заняла 3-е месца. Напярэдадні выбараў АдГ выступіла за: забарону будаваць пры мячэцях мінарэты, бо тыя абазначаюць ісламскае валадарства; правядзенне рэферэндума аб вяртанні нямецкай маркі замест еўра; абмежаванне кіравання канцлера 2-ма тэрмінамі і ўвядзенне наўпроставых выбараў прэзідэнта; пераўтварэнне Еўрапейскага Саюза ў Еўрапейскую эканамічную супольнасць і вяртанне палітычных паўнамоцтваў дзяржавам-удзельніцам; скасаванне дзяржаўных субсыдыяў ветравай і сонечнай энэргетыцы, працяг выкарыстання АЭС[5]. Выступае супраць узаконвання збачэнства ў сямейных адносінах. Супрацьстаіць ярым прыхільнікам лёгкаьці распаду сям'і й блуду. Не галасавала б за праўнае прызнанне адносін паміж мужам і мужам і жанчынай і жанчынай, як сям'і.

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]