Аляксандр Аляксандравіч Прахарэнка

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Аляксандр Аляксандравіч Прахарэнка
руск.: Александр Александрович Прохоренко
Прохоренко Александр Александрович.jpg
Дата нараджэння 22 чэрвеня 1990(1990-06-22)
Месца нараджэння
Дата смерці 17 сакавіка 2016(2016-03-17) (25 гадоў)
Месца смерці
Месца пахавання
Прыналежнасць
Род войскаў Ваенна-паветраныя сілы Расійскай Федэрацыі і Russian special operations forces[d]
Званне старшы лейтэнант
Бітвы/войны
Узнагароды і прэміі
Герой Расійскай Федэрацыі
RUS For Excellence in Military Education Medal ribbon 2007.svg medal for military valour
Commons-logo.svg Аляксандр Аляксандравіч Прахарэнка на Вікісховішчы

Аляксандр Аляксандравіч Прахарэнка (руск.: Александр Александрович Прохоренко; 22 чэрвеня 1990 — 17 сакавіка 2016) — вайсковец Сіл спецыяльных аперацый Узброеных Сіл Расійскай Федэрацыі, старшы лейтэнант. Удзельнік ваеннай аперацыі Расіі ў Сірыі. Загінуў 17 сакавіка 2016 года ў ходзе баёў за Пальміру. Герой Расійскай Федэрацыі (2016).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся 22 чэрвеня 1990 года ў сяле Гарадкі Тюльганского раёна Арэнбургскай вобласці[1][2]. Бацька Аляксандр Васільевіч працаваў трактарыстам, маці Наталля Леанідаўна — прыбіральшчыцай у адміністрацыі[1][2].

У 2007 годзе з сярэбраным медалём скончыў Гарадзецкую сярэднюю агульнаадукацыйную школу, паступіў у Арэнбургскае вышэйшае зенітнае ракетнае вучылішча, у 2008 годзе ў сувязі з закрыццём вучылішча быў пераведзены ў Ваенную акадэмію ваеннай супрацьпаветранай абароны Узброеных Сіл Расійскай Федэрацыі, якую выдатна скончыў[2].

Пасля заканчэння акадэміі быў размеркаваны на пасаду перадавога авіяцыйнага наводчыка у групу Сіл спецыяльных аперацый Расійскай Федэрацыі[3]. Са студзеня 2016 года браў удзел у расійскай ваеннай аперацыі ў Сірыі[1], выконваў задачы па навядзенні авіяўдараў на важнейшыя аб’екты тэрарыстычнай арганізацыі «Ісламская дзяржава», выдаючы дакладныя каардынаты размяшчэння баевікоў[2].

Подзвіг[правіць | правіць зыходнік]

17 сакавіка 2016 года Прахарэнка, які тыдзень знаходзіўся у тыле праціўніка, быў акружаны баевікамі «Ісламскай дзяржавы» у раёне населенага пункта Тадмар (правінцыя Хомс, Сірыя). Ён уступіў у бой з тэрарыстамі, і не жадаючы здавацца ў палон, выклікаў авіяўдар на сябе. Разам з геройску загінулым Прахарэнка былі знішчаныя баевікі «Ісламскай дзяржавы»[1][4][5].

Пра гібель Прахарэнка Міністэрства абароны Расійскай Федэрацыі афіцыйна паведаміла 24 сакавіка 2016 года[6].

Цела Аляксандра Прахарэнка пасля[7] перамоваў было перададзена атраду сірыйскіх курдаў баевікамі ІД падчас адмысловай гуманітарнай аперацыі, тыя ж у сваю чаргу ў канцы красавіка 2016 года перадалі яго прадстаўнікам расійскіх уладаў у Сірыі, якімі яно было дастаўлена ў Расію, дзе была праведзеная працэдура генетычнай ідэнтыфікацыі[8].

5 мая, пасля жалобнага мітынгу з удзелам міністра абароны Расіі генерала арміі Сяргея Шайгу, цела Прахарэнка было адпраўлена транспартным самалётам з падмаскоўнага ваеннага аэрадрома Чкалаўскі на ваенны аэрадром Арэнбурга, а адтуль — верталётам у сяло Гарадкі. Цела суправаджалі бацька, маці і брат Аляксандра Прахарэнка[9].

6 мая Прахарэнка пахаваны з воінскімі ўшанаваннямі на могілках вёскі Гарадкі. У дзень пахавання ў Арэнбургскай вобласці была абвешчаная жалоба[10].

Сям’я[правіць | правіць зыходнік]

Быў жанаты. Жонка — Кацярына. Малодшы брат Іван — курсант Ваеннай акадэміі ваеннай супрацьпаветранай абароны Узброеных Сіл Расійскай Федэрацыі імя А. В. Васілеўскага[1]. У канцы ліпеня 2016 года нарадзілася дачка Віялета[11][12].

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

  • Герой Расійскай Федэрацыі (Указ Прэзідэнта Расійскай Федэрацыі ад 11 красавiка 2016 года, медаль «Залатая Зорка»; пасмяротна) — за мужнасць і гераізм, праяўленыя пры выкананні воінскага абавязку[13][14]
  • Медаль «За вайсковую доблесць» (Мінабароны) II ступені[2][15]
  • Медаль «За выдатнае заканчэнне ваеннага адукацыйнай установы вышэйшай прафесійнай адукацыі Міністэрства абароны Расійскай Федэрацыі»[2][15]

Памяць[правіць | правіць зыходнік]

  • У Арэнбурзе імем Прахарэнка названая вуліца. У кастрычніку 2016 года на вуліцы разбіты сквер, які носіць яго імя[5][16][17]. На кутнім доме вуліцы і праезду Ніжняга нумар 8/1 усталяваная мемарыяльная дошка ў памяць аб iм[18]. 4 лістапада 2017 года ў горадзе Арэнбурзе таксама адкрыты помнік Аляксандру Прахарэнка[19]. Яшчэ адна мемарыяльная дошка, прысвечаная Прахарэнка, размешчана на тэрыторыі Арэнбургскага прэзідэнцкага кадэцкага вучылішча, дзе раней размяшчалася Арэнбургскае вышэйшае зенітнае ракетнае каманднае вучылішча[20].
  • На радзіме героя ў сяле Гарадкі Тюльганскага раёна ўстаноўлены бюст ў двары школы, у якой ён вучыўся. На будынку школы ўстаноўлена мемарыяльная дошка. На Гарадзецкім могілках усталяваны надмагільны помнік[21].
  • У памяць аб Аляксандры Прахарэнка была перайменаваная адна з вуліц горада Грознага (былая вуліца Авіяцыйная). На вуліцы Прахарэнка ўсталяваная мемарыяльная дошка[22].
  • 5 кастрычніка 2016 года на тэрыторыі Ваеннай акадэміі ваенный супрацьпаветранай абароны УС РФ ім. Маршала Савецкага Саюза А. М. Васілеўскага ў Смаленску усталяваны бюст Аляксандра Прахарэнка[23].
  • 5 мая 2016 года ў гістарычным амфітэатры сірыйскай Пальміры адбыўся канцэрт аркестра Марыінскага тэатра пад кіраўніцтвам Валерыя Гергіева, прысвечаны памяці Аляксандра Прахарэнка[24].
  • Кампазітар Уладзімір Еўзераў і паэт Юры Баладжараў напісалі песню «Ён не мог інакш», прысвечаную Аляксандру Прахарэнка, якую выканаў спявак Аляксей Хвацкі[25].
  • 6 жніўня 2017 года помнік Аляксандру Прахарэнка адкрыты ў горадзе Вальі-Сота (Італія)[26][27].
  • 8 снежня 2017 года, напярэдадні Дня Герояў Айчыны, які адзначаецца 9 снежня, у горадзе-курорце федэральнага значэння Зеленаградску адбылося адкрыццё новай вуліцы, названай у гонар Героя Расіі Аляксандра Прахарэнка і афіцыйнае адкрыццё мемарыяльнай дошкі ў яго гонар[28][29][30].
  • 29 лістапада 2018 года распараджэннем Урада Расійскай Федэрацыі гары ў Паўночнай Асеціі прысвоена iмя «Аляксандра Прахарэнка»[31].

Перадача сям’і Прахарэнка французскіх узнагарод[правіць | правіць зыходнік]

У красавіку 2016 гады французская сям’я Магэ з горада Манпелье перадала праз пасольства Расіі ў Парыжы ўдаве Аляксандра ордэн Ганаровага легіёна і Ваенны крыж з пальмавай галіной, якія належалі іх сваякам — удзельнікам Другой сусветнай вайны. Па запрашэнні Прэзідэнта Расіі Уладзіміра Пуціна сям’я Магэ прыехалі ў РФ, дзе 5 мая 2016 года ў будынку Нацыянальнага цэнтра кіравання абаронай асабіста перадалі сямейныя рэліквіі бацьку, маці і брату Аляксандра Прахарэнка. Бацькам афіцэра ўручана таксама памятная медаль французскага горада Фламерсан «бацькам салдата ўзброеных сілаў, які загінуў героем»[32].

Зноскі[правіць | правіць зыходнік]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Васильев Ю. Герой Пальмиры. Lenta.ru (31 сакавіка 2016). Праверана 31 сакавіка 2016.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Наши герои. Официальный сайт Военной академии войсковой противовоздушной обороны Вооружённых Сил Российской Федерации. Праверана 26 чэрвеня 2016.
  3. «Авианаводчик рассказал о секретной профессии погибшего в Сирии Александра Прохоренко». Московский комсомолец. 5 мая 2016
  4. Баев А Они сражались за Сирию: что известно о погибших военных из России. РБК (30 сакавіка 2016). Праверана 31 сакавіка 2016.
  5. 5,0 5,1 В Оренбурге в память о геройски погибшем в Сирии офицере назовут улицу. РИА Новости (30 сакавіка 2016). Праверана 31 сакавіка 2016.
  6. Российский офицер погиб при выполнении боевой задачи близ сирийской Пальмиры. Интерфакс (24 сакавіка 2016). Праверана 31 сакавіка 2016.
  7. Soldier wiped out ISIS fighters by calling airstrikes on HIMSELF , Mail Online . Праверана 9 снежня 2017.
  8. Рафаэль Даминов Курдские ополченцы передали РФ тело погибшего в Сирии Александра Прохоренко. РИА Новости (28 красавіка 2016). Праверана 26 чэрвеня 2016.
  9. Управление пресс-службы и информации Министерства обороны Российской Федерации Тело погибшего в Сирии спецназовца Александра Прохоренко проводили на малую родину. Официальный сайт Министерства обороны Российской Федерации (5 мая 2016). Праверана 26 чэрвеня 2016.
  10. В Оренбургской области похоронят погибшего в Сирии Героя России Прохоренко. РИА Новости (6 мая 2016). Праверана 26 чэрвеня 2016.
  11. Берг Ю. У Саши Прохоренко родилась дочь. Жизнь продолжается. Официальный блог губернатора Оренбургской области (2 жніўня 2016). Архівавана з першакрыніцы 24 верасня 2016. Праверана 3 верасня 2016.
  12. У погибшего в Сирии офицера Прохоренко родилась дочь
  13. Лейтенанту, погибшему в Сирии, присвоено звание Героя России. ТАСС (11 красавіка 2016). Праверана 11 красавіка 2016.
  14. Александру Прохоренко посмертно присвоено звание Героя России. Сайт Президента России (11 красавіка 2016). Праверана 11 красавіка 2016.
  15. 15,0 15,1 Награды Александра Прохоренко. Фото Николая Хижняка. РИА Новости (6 мая 2016). Праверана 6 мая 2016.
  16. Именем офицера Прохоренко, погибшего в Сирии, назвали улицу в Оренбурге. РИА Новости (21 чэрвеня 2016). Праверана 6 жніўня 2017.
  17. В Оренбурге появился сквер имени Героя России Александра Прохоренко. Урал56.Ру (14 кастрычніка 2016). Праверана 1 лістапада 2017.
  18. Наталия Вълкова Мемориальная доска в честь Героя РФ Прохоренко откроется в Оренбурге 21 июня. ТАСС (16 чэрвеня 2016). Праверана 26 чэрвеня 2016.
  19. В Оренбурге открыли памятник погибшему в Сирии Герою России (ru-RU) . Праверана 5 лістапада 2017.
  20. В Оренбурге открыли мемориальную доску памяти Александра Прохоренко. РИА Новости (10 мая 2016). Праверана 26 чэрвеня 2016.
  21. Кадеты из Оренбурга посетили родину Героя России Александра Прохоренко / mil.ru, 31.05.2019
  22. В Грозном одну из улиц назовут именем Прохоренко, погибшего в Сирии | РИА Новости
  23. В Военной академии войсковой ПВО воздвигнут бюст Героя России старшего лейтенанта Александра Прохоренко, геройски погибшего в Сирии : Министерство обороны Российской Федерации
  24. Luke Harding Palmyra hosts Russian concert after recapture by Syrian forces. TheGuardian.com (5 мая 2016).
  25. Официальный сайт Владимира Евзерова
  26. В Италии открыли памятник погибшему в Сирии Герою России Прохоренко. RT (6 жніўня 2017). Праверана 6 жніўня 2017.
  27. В Италии открыли памятник погибшему в Сирии российскому офицеру. Известия (6 жніўня 2017). Праверана 6 жніўня 2017.
  28. Имя Героя России Александра Прохоренко дали улице в курортном городе под Калининградом (08 декабря 2017 года).
  29. В Зеленоградске в честь Героя России назвали улицу (08 декабря 2017 года).
  30. В Зеленоградске появилась улица, названная в честь героя России, погибшего в Сирии (11 декабря 2017 года).
  31. Распоряжение Правительства Российской Федерации
  32. Французы передали награды семье погибшего в Сирии российского офицера. РИА Новости (5 мая 2016). Праверана 26 чэрвеня 2016.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]