Сяргей Кужугетавіч Шайгу

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да навігацыі Перайсці да пошуку
Сяргей Кужугетавіч Шайгу
тув.: Сергей Күжүгет оглу Шойгу
Official portrait of Sergey Shoigu.jpg

міністр абароны Расіі[d]
з 6 лістапада 2012
Папярэднік Анатоль Эдуардавіч Сердзюкоў
губернатар Маскоўскай вобласці[d]
11 мая 2012 — 6 лістапада 2012
Папярэднік Барыс Усеваладавіч Громаў
Пераемнік Андрэй Юр’евіч Вараб’ёў[d]
лідар партыі «Адзіная Расія»[d]
1 снежня 2001 — 15 красавіка 2005
Пераемнік Барыс Вячаслававіч Грызлоў
Міністр Расійскай Федэрацыі па справах грамадзянскай абароны, надзвычайных сітуацыях і ліквідацыі наступстваў стыхійных бедстваў[d]
17 красавіка 1991 — 11 мая 2012
Пераемнік Уладзімір Андрэевіч Пучкоў

Нараджэнне 21 мая 1955(1955-05-21)[1] (67 гадоў)
Бацька Кужугет Сэрээвіч Шайгу[d]
Маці Аляксандра Шайгу[d]
Жонка Ірына Аляксандраўна Шайгу[d]
Дзеці Юлія Сяргееўна Шайгу[d] і Ксенія Сяргееўна Шайгу
Веравызнанне праваслаўе
Партыя
Адукацыя
Навуковая ступень кандыдат эканамічных навук
Дзейнасць палітык, ваенны, эканаміст, інжынер у грамадзянскім будаўніцтве
Аўтограф Sergey Shoygu, signature.svg
Прыналежнасць Расія
Род войскаў Рабоча-Сялянская Чырвоная Армія і Міністэрства Расійскай Федэрацыі па справах грамадзянскай абароны, надзвычайных сітуацыях і ліквідацыі наступстваў стыхійных бедстваў
Званне генерал арміі[d]
Бітвы
Узнагароды
Commons-logo.svg Сяргей Кужугетавіч Шайгу на Вікісховішчы

Сяргей Кужугетавіч Шайгу (руск.: Сергей Кужугетович Шойгу; тув.: Сергей Күжүгет оглу Шойгу; нар. 21 мая 1955, Чадан, Тувінская АВ, РСФСР, СССР) — расійскі ваенны і дзяржаўны дзеяч. Міністр абароны Расійскай Федэрацыі з 6 лістапада 2012 года. Генерал арміі (2003). Герой Расійскай Федэрацыі (1999).

Старшыня дзяржаўнага савета РСФСР і Расіі па справах грамадзянскай абароны, надзвычайнага становішча і ліквідацыі вынікаў стыхійных бедстваў (1991—1994), міністр па надзвычайных сітуацыях (1991—2012), губернатар Маскоўскай вобласці (2012).

Кіраўнік міжабласной партыі «Адзінства» (1999—2001), адзін са старшыняў партыі «Адзіная Расія» (2001—2002, разам з Ю. М. Лужковым і М. Ш. Шайміевым. Кіраўнік Рускага геаграфічнага таварыства (з 2009).

Паходжанне[правіць | правіць зыходнік]

Сяргей Шайгу нарадзіўся 21 мая 1955 года ў невялікім мястэчку Чадан (Тува) у сям’і савецкага рэдактара раённай газеты Кужугета Серэевіча Шайгу і Аляксандры Якаўлеўны Шайгу (раней Кудраўцава)[2].

Вучоба[правіць | правіць зыходнік]

Старшыня дзяржаўнага савета РСФСР і Расіі па справах грамадзянскай абароны, надзвычайнага становішча і ліквідацыі вынікаў стыхійных бедстваў, з 1994 па 2012 год

Сяргей Шайгу з 1972 па 1977 год вучыўся ў горадзе Краснаярск у Інстытуце і атрымаў пасведчанне будаўніка[3].

У 1996 годзе стаў кандыдатам гаспадарчых навук[3][4].

Службовы рост[правіць | правіць зыходнік]

Пасля заканчэння вучобы пачаў працаваць на наступных пасадах:

  • 1977—1978 гг. — майстар трэста «Промхімбуд», г. Краснаярск.
  • 1978—1979 гг. — майстар, начальнік вучастка трэста «Тувінсбуд», г. Кызыл.
  • 1979—1984 гг. — старшы прараб, галоўны инжынер, начальнік будаўнічага ўпраўлення СУ-36 трэста «Ачынскалюмінійбуд», г. Ачынск.
  • 1984—1985 гг. — намеснік галавы трэста «Саяналюмінійбуд», г. Саянагорск.
  • 1985—1986 гг. — галава трэста «Саянцяжсбуд», г. Абакан.
  • 1986—1988 гг. — галава трэста «Абаканвагонбуд», г. Абакан.
  • 1988—1989 гг. — другі пісар Абаканскай гарадской управы КПСС, г. Абакан.
  • 1989—1990 гг. — наглядчык Краснаярскай абласной управы КПСС, г. Краснаярск.
  • 1990—1991 гг. — намеснік старшыні дзяржаўнага савета РСФСР па чарцяжу і будове, г. Масква.
  • 1991 г. — старшыня Расійскага аддзела ратаўнікоў, г. Масква.
  • 1991 г. — старшыня дзяржаўнага савета РСФСР па надзвычайным становішчы, г. Масква.
  • 1991—1994 гг. — Старшыня дзяржаўнага савета Расіі па справах грамадзянскай абароны, надзвычайнага становішча і ліквідацыі вынікаў стыхійных бедстваў.
  • 1992 г. — назіраў за спробамі Расіі раздушыць Ічкерыю пад выглядам барацьбы з сутычкамі паміж асецінамі і інгушамі[5].
  • 1994—2012 гг. — Міністр па справах грамадзянскай абароны, надзвычайнага становішча і ліквідацыі вынікаў стыхійных бедстваў Расіі, адначасова з 10 студзеня 2000 г. па 7 мая 2000 г. — намеснік старшыні ўрада Расіі.
  • 1996 год — сачыў за парадкам пад час выбараў Б. Ельцына[6].
  • С 1996 г. — член Савета бяспекі Расіі.
  • 2000 — узначаліў грамаду «Адзінства», якую стварылі для падтрымкі У. Пуціна[7].
  • 11 мая 2012 года нечакана для ўсіх прызначаны на пасаду галавы Маскоўскай вобласці[8].
  • 6 лістапада 2012 года нечакана прызначаны міністрам абароны Расіі[9].

Міжнародны вышук за злачынствы ва Украіне (2014 год)[правіць | правіць зыходнік]

22 ліпеня 2014 года Галоўнае следчае ўпраўленне МУС Украіны пачало следства па падазрэнні С. Шайгу ў падтрымцы грамадзянскай вайны ва Украіне[10]. Гэта была «помста» за ўдзел у захопе Крыма[11][12].

Сям’я[правіць | правіць зыходнік]

  • Бацька — Кужугет Серэвіч Шайгу (1921—2010)[13] (правільна на тувінскай мове — Кужугет Шойгу Серее оглу) савецкі дзеяч Тувы.
  • Маці — Аляксандра Якаўлеўна Шайгу (Кудраўцава; 1924—2011). Паходзіць з Расіі, Ардоўская вобласць, вёска Якаўлева. Савецкі дзеяч Тувы[14][15].
  • Жонка — Ірына Аляксандраўна Шайгу (раней Анціпіна), робіць начальнікам у прыватным прадпрыемстве, якое мае даход ад замоў з міністэрства, дзе кіраваў яе муж — С. Шайгу[16].
  • Дзве дачкі:
    1. Юлія Сяргееўна Шайгу (1977 года нараджэння) — галава душэўнай дапамогі пры МНС Расіі (з 2002 года)[16][17][18].
    2. Ксенія Сяргееўна Шайгу (1991 года нараджэння) — вучань[18].
  • Старэйшая сястра — Ларыса Кужугетаўна Шайгу, пасол Дзяржаўнай Думы Расіі[18].
  • Малодшая сястра — Ірына Кужугетаўна Захарава (нар. 1960) — урач[18].
  • Зяць — Аляксей Юр’евіч Захараў (нар. 1971), муж дачкі Юліі, пракурат Маскоўскай вобласці[19].

Слава[правіць | правіць зыходнік]

  • Імем Шайгу названа вуліца ў Піхемскім раёне Тувы[20].

Зноскі

  1. Sergej Schojgu // Munzinger Personen Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. В Москве прощаются с Александрой Шойгу(недаступная спасылка)
  3. 3,0 3,1 Министр обороны (недаступная спасылка). Министерство обороны Российской Федерации. Архівавана з першакрыніцы 11 снежня 2015. Праверана 23 снежня 2014.
  4. Шойгу Сергей Кужугетович. Организация государственного управления при прогнозировании чрезвычайных ситуаций в целях уменьшения социально-экономического ущерба (на примере землетрясений). Электронный журнал «Новые исследования Тувы». Праверана 23 снежня 2014.
  5. Справка об обстоятельствах возникновения осетино-ингушского вооруженного конфликта, его развития и роли в нём федеральных органов власти и управления Архівавана 25 лютага 2010.
  6. Шойгу Сергей Кужугетович на сайте panorama.ru
  7. Lenta.ru: В России: партию «Единство» возглавил Сергей Шайгу Архівавана 1 красавіка 2015.
  8. Мособлдума утвердила кандидатуру С. Шойгу на пост губернатора Московской области(недаступная спасылка)
  9. Шойгу стал главой Минобороны по рекомендации Медведева
  10. МВС України відкрило кримінальне провадження стосовно посібників терористів — Шойгу і Малофєєва Архівавана 10 ліпеня 2015.
  11. МВД Украины возбудило дело в отношении Сергея Шойгу. ИТАР-ТАСС (22 июля 2014).
  12. СКР объявил Авакова и Коломойского в международный розыск. ИТАР-ТАСС (21 июня 2014).
  13. Государственный деятель Тувы Кужугет Шойгу похоронен в Москве // gov.tuva.ru, 03.12.2010(недаступная спасылка)
  14. Мать Сергея Шойгу стала заслуженным работником сельского хозяйства Тувы
  15. Старшая сестра // Еженедельник «Центр Азии», № 38, 24 — 30 сентября 2010.
  16. 16,0 16,1 Щёголев К. А. Кто есть кто в России. Исполнительная власть. Кто правит Россией. — м, Астрель: АСТ, 2007, С. 536 ISBN 978-5-17-047056-3
  17. «Власть», «Родня во власти», 24 сентября 2007
  18. 18,0 18,1 18,2 18,3 Высокопоставленные наследники
  19. Мособлдума обсудит профессиональные качества кандидата в прокуроры — Известия
  20. Федеральная информационная адресная система Архівавана 14 лістапада 2011.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Шойгу Сергей Кужугетович // Кто есть кто в России и в ближнем зарубежье: Справочник. — м: Издательский дом «Новое время», «Всё для Вас», 1993. — С. 740—742 ISBN 5-86564-033-X
  • Шойгу Сергей Кужугетович // Щёголев К. А. Кто есть кто в России. Исполнительная власть. Кто правит Россией. — м, Астрель: АСТ, 2007, С. 525—526 ISBN 978-5-17-047056-3

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]