Аляксандр Яўгенавіч Міронаў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Аляксандр Яўгенавіч Міронаў
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння 23 лістапада 1910(1910-11-23)
Месца нараджэння
Дата смерці 15 снежня 1992(1992-12-15) (82 гады)
Месца смерці
Грамадзянства
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці пісьменнік, перакладчык
Узнагароды
ордэн Айчыннай вайны II ступені ордэн Дружбы народаў ордэн Чырвонай Зоркі ордэн Чырвонай Зоркі Ордэн «Знак Пашаны»
Заслужаны дзеяч культуры Рэспублікі Беларусь

Аляксандр Яўгенавіч Міронаў (23 лістапада 1910, Орша — 15 снежня 1992) — беларускі празаік, перакладчык. Заслужаны работнік культуры БССР (1978).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў сям’і чыгуначніка. Скончыў агульнаадукацыйныя курсы ў 1929 годзе. У 1930 годзе — рэпарцёр газеты «Звязда». У тым самым годзе выехаў у Архангельск, працаваў журналістам, матросам. Удзельнік чалюскінскай эпапеі 1933—1934 гадоў. Падчас Вялікай Айчыннай вайны служыў на Паўночным флоце. Пасля дэмабілізацыі ў 1946 годзе вярнуўся ў Мінск.

У 1946-47 гадах — уласны карэспандэнт газеты «Звязда», у 1947—1950 гадах — адказны сакратар рэдакцыі альманаха «Советская Отчизна», начальнік сцэнарнага аддзела кінастудыі «Беларусьфільм». Член Саюза пісьменнікаў СССР з 1939 года. Заслужаны работнік культуры Беларускай ССР (1978). Пісаў на рускай мове. З літаратурна-мастацкімі творамі ў друку пачаў выступаць у 1930 годзе. Выдаў кнігі аповесцей, апавяданняў «Морские будни» (1932), «Поход „Челюскина“» (1935), «Большое сердце» (1939), «Крепость во льдах» (1944), раманы «Корабли выходят в океан» (1957), «Только море вокруг» (1962), «Ледовая одиссея. Записки челюскинца» (1966), «Не поле перейти» (1975) і іншыя.

Кактэбэль

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]