Аляксей Юр’евіч Рэзнікаў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да навігацыі Перайсці да пошуку
Аляксей Юр’евіч Рэзнікаў
укр.: Олексій Юрійович Резніков
Oleksii Reznikov (portrait).jpg
Сцяг 17-ы міністр абароны Украіны
з 4 лістапада 2021
Прэзідэнт Уладзімір Зяленскі
Кіраўнік урада Дзяніс Шмыгаль
Папярэднік Андрэй Таран

Нараджэнне 18 чэрвеня 1966(1966-06-18) (56 гадоў)
Львоў, Украінская ССР, СССР
Бацька Юрый Аляксеевіч Рэзнікаў
Маці Елена Георгіеўна Рэзнікава
Жонка Юлія Зорый
Адукацыя
Дзейнасць адвакат, палітык
Аўтограф Aleksey Reznikov Signature 2014.png
Узнагароды
Honored Lawyer of Ukraine Імянная агнястрэльная зброя
Commons-logo.svg Аляксей Юр’евіч Рэзнікаў на Вікісховішчы

Аляксей Юр’евіч Рэзнікаў (укр.: Олексій Юрійович Резніков, нар. 18 чэрвеня 1966, Львоў, УССР, СССР) — украінскі дзяржаўны дзеяч, міністр абароны Украіны з 4 лістапада 2021 года[1], адвакат, Заслужаны юрыст Украіны, першы намеснік кіраўніка ўкраінскай дэлегацыі ў Трохбаковай кантактнай групе з 5 траўня 2020 года, сябра СНБА (з 19 сакавіка 2020)[2].

Віцэ-прэм’ер-міністр — міністр па пытаннях рэінтэграцыі часова акупаваных тэрыторый Украіны (з 4 сакавіка 2020[3] па 3 лістапада 2021 года), прадстаўнік Украіны ў працоўнай падгрупе па палітычных пытаннях Трохбаковай кантактнай групы (з 18 верасня 2019 па 5 траўня 2020 года)[4].

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Раннія гады і адукацыя[правіць | правіць зыходнік]

Аляксей Рэзнікаў нарадзіўся 18 чэрвеня 1966 года ў Львове.

У 1986—1991 гадах вучыўся ва Львоўскім дзяржаўным універсітэце імя Івана Франко. Скончыў юрыдычны факультэт, спецыяльнасць «правазнаўства», дыплом з адзнакай. C 1984 па 1986 гады праходзіў тэрміновую службу ў ВПС СССР: в/ч 87358 (Наваград-Валынскі); в/ч 53904 (Луцк).

Прафесійная дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

  • 1991 г. — сузаснавальнік брокерскай кампаніі «Галіцкія каштоўныя паперы» (Galicia Securities).
  • 1994 г. — атрымаў Пасведчанне аб праве на ажыццяўленне адвакацкай дзейнасці № 263.
  • 1999—2002 гады — намеснік старшыні Цэнтра развіцця ўкраінскага заканадаўства ў г. Кіеве.
  • 2000—2006 гады — заснавальнік кампаніі «Правіс». Пазней вядомая як «Рэзнікаў, Уласенка і партнёры», далей — Magisters (у выніку злучэння з юрыдычнай фірмай «Магістр і партнёры»). У 2009 і 2010 гадах кампанія стала пераможцам рэйтынгу Chambers Europe Awards.
  • 2011—2014 гады — галоўны юрысконсульт Адвакацкага бюро «Ягораў, Пугінскі, Афанасьеў і партнёры» (як следства злучэння з юрыдычнай фірмай «Магістр і партнёры»). Па сумяшчальніцтве — адвакат і партнёр АТ «Меджыстэрс».
  • З лістапада 2018 аднавіў юрыдычную практыку ў якасці партнёра «Юрыдычнай фірмы» Астэрс "[5]. Спецыялізуецца на альтэрнатыўным развязванні спрэчак, уключаючы вынясенне экспертных заключэнняў, перамовы, фасілітацыю, пагадненне, медыяцыю, выяўленне фактаў, папярэднюю незалежную ацэнку і дасудовыя нарады па ўрэгуляванні спрэчкі і падрыхтоўку міравых дамоў[6].

Публічная служба[правіць | правіць зыходнік]

У 2008—2014 гадах — дэпутат Кіеўскай гарадской рады VI склікання. Абраны ад Блока Мікалая Катэрынчука. Сябра камісіі па пытаннях правапарадку, рэгламенту і дэпутацкай этыкі.

З чэрвеня 2014 года — дэпутат Кіеўскай гарадской рады VII склікання. Старшыня камісіі Кіеўскай гарадской рады па пытаннях аднаўлення правоў рэабілітаваных.

19 чэрвеня 2014 абраны намеснікам гарадскога главы — сакратаром Кіеўскай гарадской рады.

З 2015 года:

— старшыня ўкраінскай дэлегацыі ў Кангрэсе мясцовых і рэгіянальных улад Савета Еўропы ў 2015—2016;

— намеснік старшыні Антыкарупцыйнай рады пры Кіеўскім гарадскім главе;

— сябра рады сацыяльнага праекта сумеснага дзеяння «Зробім разам»;

— сябра Мэтавай каманды рэформаў па дэцэнтралізацыі, мясцовага самакіравання і рэгіянальнай палітыкі пры Міністэрстве рэгіянальнага развіцця, будаўніцтва і жыллёва-камунальнай гаспадаркі Украіны;

— дараднца Кіеўскага гарадскога главы.

З красавіка 2016 года:

— намеснік старшыні Кіеўскай гарадской дзяржаўнай адміністрацыі (КГДА) па пытаннях вытворчасці самакіравальных паўнамоцтваў. Да паўнамоцтваў тычыцца: ажыццяўленне паўнамоцтваў КГДА па пытаннях рэалізацыі дзяржаўнай палітыкі ў сферах развіцця мясцовага самакіравання, унутранай палітыкі, міжнародных адносін, турызму, рэкламы, аховы культурнай спадчыны, адукацыі, культуры, сацыяльнай абароны, моладзі і спорту, адказвае за правядзенне рэформаў у сферах дэцэнтралізацыі, мясцовага самакіравання і іншых сферах жыццядзейнасці горада Кіева.

У 2017 адказваў за арганізацыю і правядзенне песеннага конкурсу «Еўрабачанне» ў Кіеве з боку КГДА[7]. У 2018 годзе адказваў за арганізацыю і правядзенне фінальнага матчу Лігі чэмпіёнаў УЕФА сезону 2017/2018 з боку КГДА[8].

1 лістапада 2021 года падаў заяву аб адстаўцы з пасады віцэ-прэм’ер-міністра — міністра па пытаннях часова акупаваных тэрыторый Украіны. У гэты ж дзень сябры партыі «Слуга народа» ў Вярхоўнай радзе на паседжанні фракцыі падтрымалі кандыдатуру Аляксея Рэзнікава на пасадуміністра абароны Украіны[9].

3 лістапада 2021 года Вярхоўная рада Украіны звольніла яго з пасады віцэ-прэм’ер-міністра — міністра па пытаннях рэінтэграцыі часова акупаваных тэрыторый Украіны. За гэта рашэнне прагаласавалі 329 дэпутатаў[10].

4 лістапада 2021 года Вярхоўная рада прызначыла Рэзнікава на пасаду міністра абароны Украіны. За рашэнне прагаласавалі 273 дэпутата Вярхоўнай рады Украіны[11].

У 2022 годзе стаў адным з прадстаўнікоў Украіны на расійска-ўкраінскіх перамовах па спыненні вайны паміж дзяржавамі.

Сацыяльная актыўнасць[правіць | правіць зыходнік]

  • З 2015 года — сябра рады сацыяльнага праекта сумеснага дзеяння «Зробім разам».
  • З 2010 года — заснавальнік імянной стыпендыі Аляксея Рэзнікава для маладых, адораных студэнтаў, аспірантаў юрыдычных факультэтаў Украіны.
  • З 2009 года — быў сябрам Кіеўскай гарадской кваліфікацыйна — дысцыплінарнай камісіі адвакатуры.
  • З 2009 года — прафесар кафедры публічнага права юрыдычнага факультэта Міжнароднага Саламонава ўніверсітэта.
  • 1999—2000 гады — прымаў актыўны ўдзел у распрацоўцы аднаго з праектаў Падатковага кодэкса Украіны, Закона Украіны «Аб адвакацкай дзейнасці і адвакатуры ва Украіне», змен у Гаспадарчы працэсуальны кодэкс Украіны.
  • Выкладаў у Школе адвакацкага майстэрства А. Рэзнікава, аўтар навучальных трэнінгавых праграм і вядучы майстар-класаў для маладых юрыстаў на базе Кіеўскага Нацыянальнага Універсітэта імя Тараса Шаўчэнкі, Нацыянальнага ўніверсітэта «Кіева-Магілянская Акадэмія», Львоўскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Івана Франко, Міжнароднага Саламонава ўніверсітэта.

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Заўвагі[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Рада прызначыла Рэзнікава міністрам абароны. Украінская праўда (4 лістапада 2021).
  2. Указ прэзідэнта Украіны ад 19 березня 2020 года № 99/2020 «Про зміну у складі Ради національної безпеки і оборони України»
  3. ВР затвердила новий склад Кабміну(укр.) . Інтерфакс-Україна. Праверана 5 сакавіка 2020.
  4. Указ прэзідэнта Украіны ад 18 вересня 2019 года № 701/2019 «Про внесення зміни до Указу Президента України від 19 червня 2019 року № 414»
  5. АСТЕРС УСИЛИВАЕТ КОМАНДУ ПРАКТИКИ АЛЬТЕРНАТИВНОГО РАЗРЕШЕНИЯ СПОРОВ НОВЫМ ПАРТНЁРОМ АЛЕКСЕЕМ РЕЗНИКОВЫМ.
  6. Публікацыі Аляксея Рэзнікава (недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 3 чэрвеня 2019. Праверана 3 чэрвеня 2019.
  7. Навіны на сайце тэлеканала ТСН аб правядзенні Еўрабачання ва Украіне. https://tsn.ua (15 мая 2017).
  8. Відмінна кухня і добрі люди. Іноземні фанати розповіли про свої враження від Києва. https://nv.ua (25 мая 2018).
  9. Віцэ-прэм'ер Рэзнікаў падаў у адстаўку(руск.) . Украінская праўда.
  10. Рада звільнила віцепрем’єра Резнікова(укр.) . Українська правда. Праверана 3 лістапада 2021.
  11. Резніков призначений міністром оборони. LB.ua. Праверана 4 лістапада 2021.
  12. Раман Раманюк, Марыя Жартоўская. Узнагародны фронт. Каму Авакаў падарыў 400 ствалоў. «Украінская праўда» (13 студзеня 2017).
  13. Рэзнікава ўзнагародзілі польскім Срэбраным крыжом. LB.ua (14 лістапада 2019). Праверана 11 траўня 2022.