Андрэй Віктаравіч Мярзлікін

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Андрэй Віктаравіч Мярзлікін
руск.: Андрей Викторович Мерзликин
Дата нараджэння 8 лістапада 1968(1968-11-08) (50 гадоў)
Месца нараджэння
Альма-матар
Прыналежнасць Flag of the Soviet Union.svg СССР
Flag of Russia.svg Расія
Род войскаў Памежныя воскі
ФСБ РФ
Гады службы 1986—сучаснасць
Званне генерал-маёр
Камандаваў 12-я памежная застава Маскоўскага пагранічнага атрада Групы расійскіх памежных войскаў у Рэспубліцы Таджыкістан
Бітвы/войны
Узнагароды і прэміі
Герой Расійскай Федэрацыі
Order "For Merit to the Fatherland" IV class with Swords ордэн Мужнасці Medal of the Order "For Merit to the Fatherland" II class

Андрэй Віктаравіч Мярзлікін (руск.: Андрей Викторович Мерзликин; нар. 8 лістапада 1968, Ліпецк, СССР) — расійскі памежнік, Герой Расійскай Федэрацыі, намеснік начальніка 12-й памежнай заставы Маскоўскага пагранічнага атрада Групы расійскіх памежных войскаў у Рэспубліцы Таджыкістан.

Біяграфія і ваенная кар’ера[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся 8 лістапада 1968 г. у горадзе Ліпецку, рускi па нацыянальнасці. Скончыўшы сярэднюю школу № 17, паступіў у Ліпецкі металургічны інстытут. У 1986 годзе прызваны на тэрміновую вайсковую службу ў Памежныя войскі КДБ СССР. Служыў у Маскве на асобным кантрольна-прапускным пункце ў аэрапорце «Шарамеццева». Падчас тэрміновай службы ў 1987 годзе паступіў у Маскоўскае вышэйшае ваеннае каманднае вучылішча памежных войскаў, якое скончыў у 1992 годзе. Пасля заканчэння вучылішча служыў на Далёкім Усходзе, будучы начальнікам памежнай заставы «Iня». У 1993 годзе пераведзены ў Таджыкістан на пасаду намесніка начальніка 12-й заставы Маскоўскага пагранатрада Групы расійскіх пагранічных войскаў у Таджыкістане.

Бой 13 ліпеня 1993 года[правіць | правіць зыходнік]

13 ліпеня 1993 года 14 груп баевікоў агульнай колькасцю да 250 чалавек з афганскай і таджыкскай тэрыторыі адначасова напалі на 12-ю заставу Маскоўскага пагранатрада, 45 памежнікаў і 3 мотастралкоў прынялі няроўны бой. Лейтэнант Мярзлікін прыняў камандаванне на сябе. У няроўным баі загінула больш за палову абаронцаў заставы, становішча пагаршала недахоп баепрыпасаў, таму Мярзлікін прыняў рашэнне прарывацца да асноўных сілам з акружэння. Вырвацца атрымалася 18 байцам, усе былі або параненыя, або кантужаны.

За мужнасць і гераізм, праяўленыя пры выкананні воінскага абавязку, указам Прэзідэнта Расійскай Федэрацыі № 1050 ад 19 ліпеня 1993 года лейтэнанту Мярзлікіну Андрэю Віктаравічу было прысвоена званне Героя Расійскай Федэрацыі.

Далейшая служба[правіць | правіць зыходнік]

У далейшым працягваў службу ў пагранічных войсках РФ.

У цяперашні час генерал-маёр[1][2], намеснік начальніка Упраўлення па абароне канстытуцыйнага ладу і барацьбе з тэрарызмам 2-й службы ФСБ Расіі (г. Пяцігорск)[3].

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

  • Герой Расійскай Федэрацыі (19 ліпеня 1993 года, медаль № 16);
  • ордэн «За заслугі перад Айчынай» IV ступені з мячамі;
  • 2 ордэны Мужнасці;
  • ордэн «За ваенныя заслугі»;
  • медалі, у тым ліку:
    • медаль ордэна «За заслугі перад Айчынай» II ступені з мячамі,
    • медаль «235 гадоў горада Пяцігорск»,
    • іншыя медалі.

Зноскі

Спасылкi[правіць | правіць зыходнік]