Барыс Яфімавіч Нямцоў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Барыс Яфімавіч Нямцоў
Барыс Яфімавіч Нямцоў
Барыс Нямцоў на маскоўскай канферэнцыі руху «Салідарнасць». Лістапад 2008 года
сцяг
Сустаршыня «Рэспубліканскай партыі Расіі — Партыі народнай свабоды»
16 чэрвеня 2012 — 27 лютага 2015
Сустаршыня Партыі народнай свабоды «За Расію без самаўпраўнасці і карупцыі»
2010 — 16 чэрвеня 2012
Член Бюро федэральнай палітрады руху «Салідарнасць»
13 снежня 2008 — 27 лютага 2015
1-ы старшыня федэральнай палітрады партыі СПС
27 мая 2001 — 25 студзеня 2004
Пераемнік: Мікіта Юр'евіч Белых
сцяг
Намеснік старшыні Урада Расійскай Федэрацыі
28 красавіка — 28 жніўня 1998
Прэм’ер-міністр: Сяргей Уладзіленавіч Кірыенка
сцяг
Першы намеснік старшыні Урада Расійскай Федэрацыі
17 сакавіка 1997 — 28 красавіка 1998
Прэм’ер-міністр: Віктар Сцяпанавіч Чарнамырдзін
сцяг
5-ы Міністр паліва і энергетыкі Расіі
24 красавіка — 20 лістапада 1997
Прэм’ер-міністр: Віктар Сцяпанавіч Чарнамырдзін
Папярэднік: Пётр Іванавіч Радзівонаў
Пераемнік: Сяргей Уладзіленавіч Кірыенка
сцяг
1-ы Губернатар Ніжагародскай вобласці
28 лістапада 1991 — 1997
Папярэднік: пасада заснавана
Пераемнік: Іван Пятровіч Скляраў
 
Партыя: Партыя народнай свабоды, Рух «Салідарнасць»
Адукацыя:
Навуковая ступень: кандыдат фізіка-матэматычных навук[d]
Дзейнасць: палітык, фізік
Член у:
Веравызнанне: Праваслаўе[1]
Нараджэнне: 9 кастрычніка 1959(1959-10-09)
Сочы, Краснадарскі край, РСФСР, СССР
Смерць: 27 лютага 2015(2015-02-27) (55 гадоў)
Масква
Пахаванне:
Бацька: Яфім Давыдавіч Нямцоў (19281988)
Маці: Дзіна Якаўлеўна Эйдман (нар. 26 сакавіка 1928)
Жонка: Раіса Ахметаўна Нямцова
Дзеці: Жанна, Антон, Дзіна, Соф'я
 
Сайт: Афіцыйны сайт Барыса Нямцова
 
Аўтограф: Signature of Boris Nemtsov.jpg
 
Узнагароды:
Медаль ордэна «За заслугі перад Айчынай» II ступені
Медаль За ўмацаванне баявой садружнасці (Мінабароны)
Ордэн Князя Яраслава Мудрага V ступені
Ордэн святога дабравернага князя Данііла Маскоўскага I ступені

Бары́с Яфі́мавіч Нямцо́ў (руск.: Борис Ефимович Немцов; 9 кастрычніка 1959, Сочы, цяпер Краснадарскі край, Расія — 27 лютага 2015, Масква, Расія) — расійскі палітык і дзяржаўны дзеяч, дэпутат Яраслаўскае абласное думы шостага склікання, адзін са стваральнікаў і лідараў АДР «Салідарнасць», сустаршыня палітычнай партыі «РПР-ПАРНАС», член Каардынацыйнага савета расійскай апазіцыі.

Раней быў вядомы як першы губернатар Ніжагародскай вобласці (19911997)[2]. Затым Нямцоў перайшоў на працу ва Урад Расіі ў якасці міністра паліва і энергетыкі (1997) і першага намесніка старшыні ўрада (19971998). У 19971998 гадах таксама ўваходзіў у Раду бяспекі Расійскай Федэрацыі.

У 1998 годзе стварыў ліберальны рух «Расія маладая», які затым выступіў адным з заснавальнікаў кааліцыі «Правая справа» (19982000) і партыі «Саюз правых сіл». Барыс Нямцоў некалькі разоў абіраўся ў расійскі парламент, у 1990 годзе ён быў абраны народным дэпутатам РСФСР, у 1993 годзе абраны ў Савет Федэрацыі ФС РФ, у 19951997 гг. з'яўляўся членам Савета Федэрацыі па пасадзе губернатара. У 1999—2003 гадах — дэпутат Дзяржаўнай думы Федэральнага Сходу РФ, дзе займаў пасады намесніка старшыні Дзярждумы і кіраўніка фракцыі СПС. Пасля 2003 года працаваў у бізнесе і быў пазаштатным саветнікам Прэзідэнта Украіны.

Пасля расколу ў «Саюзе правых сіл» (калі аднапартыйцы прынялі рашэнне аб'яднацца ў «Правую справу») у 2008 годзе быў адным з ініцыятараў стварэння апазіцыйнага дэмакратычнага руху «Салідарнасць». З 2008 года — член Бюро Федэральнага палітычнага савета руху «Салідарнасць». У 2009 годзе пры падтрымцы «Салідарнасці» высоўваўся на пост мера Сочы і на выбарах заняў другое месца пасля кандыдата ад партыі ўлады. У 2010 годзе рух увайшоў у кааліцыю «За Расію без самаўпраўнасці і карупцыі». З 2012 года — сустаршыня палітычнай партыі «Рэспубліканская партыя Расіі — Партыя народнай свабоды» (РПР-ПАРНАС).

На рэгіянальных выбарах 8 верасня 2013 года абраны дэпутатам Яраслаўскай абласной думы на чале спісу партыі «РПР-Парнас»[3].

Вядомы выданнем шэрагу дакладаў пра карупцыю, і дакладаў, якія крытыкуюць У. Пуціна («Пуцін. Вынікі. 10 гадоў», «Пуцін. Карупцыя»)[4], а таксама як адзін з арганізатараў і ўдзельнікаў «Маршаў нязгодных» (2007), «Стратэгіі-31» і пратэстных мітынгаў «За сумленныя выбары» (20112013) і шэсцяў супраць баявых дзеянняў на тэрыторыі Украіны (2014—2015).

З'яўляўся кандыдатам фізіка-матэматычных навук, аўтарам больш за 60 навуковых прац і некалькіх вынаходак. Ініцыятар наймення кіраўнікоў абласцей у Расіі губернатарамі (такім чынам, ён стаў першым губернатарам у Расіі). Ініцыятар Прэзідэнцкай праграмы падрыхтоўкі кіраўнічых кадраў. Узнагароджаны некалькімі расійскімі дзяржаўнымі ўзнагародамі (у тым ліку медалём ордэна «За заслугі перад Айчынай»), украінскім ордэнам князя Яраслава Мудрага і Ордэнам святога дабравернага князя Данііла Маскоўскага ад Рускай праваслаўнай царквы.

Застрэлены невядомымі ў ноч з 27 на 28 лютага 2015 года ў Маскве[5].

Пахаваны ў Маскве на Траякураўскіх могілках[6].

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]


Папярэднік:
'
Намеснік старшыні Урада Расійскай Федэрацыі
17 сакавіка 1997 — 28 жніўня 1998
Пераемнік:
'
Папярэднік:
Пётр Іванавіч Радзівонаў
Міністр паліва і энергетыкі Расіі
24 красавіка — 20 лістапада 1997
Пераемнік:
Сяргей Уладзіленавіч Кірыенка
Папярэднік:
'
Намеснік Старшыні
Дзяржаўнай Думы Федэральнага сходу Расійскай Федэрацыі

Emblem of the State Duma of the Russian Federation.png

16 лютага — 31 мая 2000
Пераемнік:
Ірына Хакамада

Шаблон:Губернатары Ніжагародскай вобласці Шаблон:Прадстаўнікі Ніжагародскай вобласці ў Федэральным сходзе