Віктар Сцяпанавіч Чарнамырдзін

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Віктар Сцяпанавіч Чарнамырдзін
ЧЕРНОМЫРДИН Виктор Степанович.jpg
сцяг
Саветнік прэзідэнта Расійскай Федэрацыі
сцяг
11 чэрвеня 2009 — 3 лістапада 2010
Прэзідэнт: Дзмітрый Анатольевіч Мядзведзеў
сцяг
Надзвычайны і паўнамоцны пасол Расійскай Федэрацыі ва Украіне
сцяг
21 мая 2001 — 11 чэрвеня 2009
Прэзідэнт: Уладзімір Пуцін
Дзмітрый Мядзведзеў
Папярэднік: Іван Абаімаў
Пераемнік: Міхаіл Зурабаў
сцяг
Выконваючы абавязкі Прэзідэнта Расійскай Федэрацыі
сцяг
5 — 6 лістапада 1996
Папярэднік: Барыс Ельцын
Пераемнік: Барыс Ельцын
сцяг
1-ы Старшыня ўрада Расійскай Федэрацыі
сцяг
25 снежня 1993 — 23 сакавіка 1998
Прэзідэнт: Барыс Ельцын
Папярэднік: Ён сам, як старшыня Савета міністраў Расійскай Федэрацыі
Пераемнік: Сяргей Кірыенка
сцяг
Старшыня Савета Міністраў — Урада Расійскай Федэрацыі[1]
сцяг
14 снежня 1992 — 25 снежня 1993[2]
Прэзідэнт: Барыс Ельцын
Папярэднік: Іван Сілаеў
Ягор Гайдар (в. а.)
Пераемнік: Пасада скасавана;
ён сам як старшыня Урада Расійскай Федэрацыі
сцяг
4-ы Міністр газавай прамысловасці СССР
сцяг
12 лютага 1985 — 27 чэрвеня 1989
Папярэднік: Васіль Дзінкоў
Пераемнік: Пасада скасавана; Леанід Іванавіч Філімонаў як Міністр нафтавай і газавай прамысловасці СССР
 
Партыя: 1) КПСС
2) Наш дом — Расія
Адукацыя: 1) Куйбышаўскі політэхнічны інстытут
2) Усесаюзны завочны політэхнічны інстытут
Навуковая ступень: кандыдат тэхнічных навук
Прафесія: інжынер-тэхнолаг і інжынер-эканаміст
Нараджэнне: 9 красавіка 1938(1938-04-09)
сяло Чорны Атрог,
Гаўрылаўскі раён, Арэнбургская вобласць, РСФСР, СССР
Смерць: 3 лістапада 2010(2010-11-03) (72 гады)
Масква, Расія
Пахаванне: Новадзявочыя могілкі[d]
Бацька: Сцяпан Маркавіч Чарнамырдзін
Маці: Марфа Пятроўна Чарнамырдзіна
Жонка: Валянціна Фёдараўна Чарнамырдзіна
Дзеці: Сыны Віталь і Андрэй
 
Аўтограф: Подпись Черномырдина В.С..png
 
Узнагароды:
Ордэн «За заслугі перад Айчынай» I ступені
Ордэн «За заслугі перад Айчынай» II ступені
Ордэн «За заслугі перад Айчынай» III ступені
Ордэн «За заслугі перад Айчынай» IV ступені
Ордэн Дружбы Ордэн Кастрычніцкай Рэвалюцыі Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга Ордэн «Знак Пашаны»
Юбілейны медаль «300 гадоў Расійскаму флоту»
Медаль «У памяць 850-годдзя Масквы»
Медаль У памяць 1000-годдзя Казані
Медаль «У азнаменаванне 100-годдзя з дня нараджэння Уладзіміра Ільіча Леніна»
Юбілейны медаль «Сорак гадоў перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.»
OrdenParasat.png Шаблон:Медаль Мхітара Гоша Шаблон:Ордэн «За заслугі», Інгушэція
Ордэн Князя Яраслава Мудрага V ступені
Ордэн «За заслугі» ІІІ ступені
Ганаровая грамата Прэзідэнта Расійскай Федэрацыі
Ганаровая грамата Урада Расійскай Федэрацыі
Ганаровая грамата Урада Расійскай Федэрацыі
Ордэн прападобнага Сергія Раданежскага II ступені
Узнагародная зброя
Імянны пісталет Ярыгіна 6П35 (9 мм) ад дырэктара ФСБ РФ Я. А. Мурава (2008)|Імянны пісталет Глок-17 ад Прэзідэнта РФ Б. Н. Ельцына (1993)| Імянны пісталет Глок-19 ад міністра абароны Рэспублікі Балгарыя Д. Паўлава (1995)| Імянны пісталет ПСМ ад міністра бяспекі РФ В. П. Бараннікава (1993)

Ві́ктар Сцяпа́навіч Чарнамы́рдзін (9 красавіка 1938, сяло Чорны Атрог, Гаўрылаўскі раён, Чкалаўская вобласць, РСФСР, СССР — 3 лістапада 2010, Масква, Расія) — савецкі і расійскі гаспадарчы і дзяржаўны дзеяч, Старшыня Савета Міністраў — Урада Расійскай Федэрацыі (1992—1993), Старшыня Урада Расійскай Федэрацыі (1993—1998), пасол Расіі на Украіне (2001—2009). З 11 чэрвеня 2009 года да канца жыцця — саветнік Прэзідэнта Расійскай Федэрацыі, спецыяльны прадстаўнік Прэзідэнта Расійскай Федэрацыі па пытаннях эканамічнага супрацоўніцтва з дзяржавамі — удзельнікамі СНД.

Зноскі

  1. у некаторых афіцыйных дакументах таго перыяду пасада Чарнамырдзіна пазначана як Старшыня Савета Міністраў Расійскай Федэрацыі (напрыклад, у пастанове З'езду народных дэпутатаў РФ ад 14 снежня 1992 № 4088-I; ва Указе Прэзідэнта РФ ад 4 лютага 1993 № 180)
  2. 2 кастрычніка 1993 года ўказам в. а. Прэзідэнта РФ А. Руцкога № 31 В. Чарнамырдзін быў вызвалены ад пасады старшыні Савета Міністраў — Урада РФ. Аднак, Чарнамырдзін не падпарадкаваўся гэтаму ўказу, працягнуўшы выконваць свае абавязкі.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]