Белорусский вестник (1912)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
«Беларускі веснік»
Арыгінальная
назва
«Белорусский вестник»
Тып газета

Рэдактар М. А. Баўдзей
П. В. Каранкевіч
Заснавана 30 чэрвеня 1912
Спыненне публікацый 25 студзеня 1913
Мова руская
Перыядычнасць штотыднёва
Галоўны офіс

«Белорусский вестник» — штотыднёвая грамадска-палітычная і літаратурная газета праваакцябрысцкага вялікадзяржаўна-шавіністычнага кірунку. Выдавалася з 17(30) чэрвеня 1912 да 12(25) студзеня 1913 гадах у Вільні на рускай мове. Орган Беларускага таварыства, друкавала яго праграмныя дакументы. Рэдактары М. А. Баўдзей, П. В. Каранкевіч.

Была рупарам русіфікаваных слаёў беларускай буржуазіі і правінцыяльнага чыноўніцтва. Заклікала народы Расійскай імперыі пранікнуцца «любоўю да свайго манарха» і дружна пад яго штандарамі рухацца «па шляху велічы і славы» (5 жніўня 1912 года). Называючы сваё выданне «истинно белорусской газетой», рэдакцыя ў той жа час асуджала ідэю нацыянальнага самавызначэння беларускага народа, адмаўляла яго нацыянальную і культурную самабытнасць, называла беларусаў, поруч з украінцамі, этнаграфічнай часткай рускага народа. Імкнулася ізаляваць Беларусь ад уплываў заходнееўрапейскай і польскай культуры, заклікала ўсіх «рускіх» аб’яднацца і даць адпор «націску больш культурных і эканамічна больш моцных народнасцей» (1 ліпеня 1912 года). Выступала супраць беларускага перыядычнага друку і кнігавыдання, сцвярджала, што беларуская мова спынілася ў сваім развіцці на фальклорна-этнаграфічным узроўні, а беларуская літаратура — толькі «падробка пад народную творчасць» (5 лістапада 1912 года). 3 шматграннай культурнай спадчыны беларусаў газета ўхваляла толька «паданні, быліны, казкі і песні». Надрукавала артыкулы «Сярод беларускай прыроды і побыту» А. Кіркора, «Народная творчасць беларусаў» А. Бярозавіка, краязнаўчыя нарысы П. I. Каранеўскага, тэксты беларускіх песень і легенд. Змясціла ўрывак з рамана Л. Талстога «Вайна і мір», станоўчыя водгукі пра творчасць I. Буніна, Ф. Шаляпіна, нарыс У. Неміровіча-Данчанкі «Мікада».

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]