Бой ля Пенанга

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Бой ля Пенанга
Асноўны канфлікт: Першая сусветная вайна на моры
Bundesarchiv Bild 137-001329, Tsingtau, SMS "Emden" I im Hafen.jpg
Крэйсер «Эмдэн».
Дата 14 (28) кастрычніка 1914 года
Месца Малакскі праліў
Пінанг, Малайзія
Вынік перамога немцаў
Праціўнікі
Германская імперыя
Флот адкрытага мора
Naval Ensign of Russia.svg
Флот Расійскай імперыі

Flag of France.svg
ВМС Францыі
Камандуючыя
Германская імперыя капітан Карл фон Мюлер Расія Капітан 2-га рангу І. А. Чаркасаў
Сілы бакоў
1 лёгкі крэйсер (10 105-мм гармат) 1 лёгкі крэйсер
3 мінаносца
1 кананерская лодка
Страты
няма 1 крэйсер
1 мінаносец
136 чалавек забітыя,
звыш 150 паранена
 
Першая сусветная вайна на моры
Паўночнае мора і Атлантыка

Атлантыка Гельгаланд (1) Ярмут Скарбара Догер-банка Ютландская бітва Гельгаланд (2) Затапленне нямецкага флота
Балтыйскае мора
Готланд Рыжскі заліў Маанзундскія а-вы Лядовы паход
Міжземнае мора
Падводныя дзеянні Адрыятыка Гёбен і Брэслау Анкона Імбрас
Чорнае мора
Мыс Сарыч Басфор Бой ля Басфора
Ціхі і Індыйскі акіян
Занзібар Мадрас Пенанг Какосавыя а-вы Каранель Руфіджы Фалклендскія астравы

Бой ля Пена́нга — марскі бой Першай сусветнай вайны, які адбыўся 28 кастрычніка 1914 года. Ранняй раніцай нямецкі крэйсер «Эмдэн» патапіў ў гавані Пенанга крэйсер Расійскага імператарскага флота «Жэмчуг». Сонная каманда «Жэмчуга» не аказала практычна ніякага супраціўлення атацы германскага рэйдэра. Па «Жэмчугу» былі выпушчаны дзве тарпеды і адкрыты артылерыйскі агонь. У выніку тарпеднай атакі адбыўся выбух насавога снараднага склепа і затапленне крэйсера.

З 335 чалавек каманды карабля загінулі 81, пазней памерлі 7 і былі параненыя 122 [1].

У баі загінулі забітымі і патанулымі мічман Сіпайла і 85 чалавек каманды рускага крэйсера. Быў цяжка паранены лейтэнант Веньямінаў, лёгка параненыя лейтэнанты Селязнёў і Мардар'еў. З выратаваных 250 чалавек каманды 112 былі параненыя [2].

30 кастрычніка «Эмдэн» перасадзіў палонных французскіх маракоў на брытанскі параход «Ньюберн», які рухаўся з Вялікабрытаніі ў Сінгапур.

Пасля вяртання ў Расію камандзір «Жэмчуга» і яго старшы памочнік былі адданыя пад суд і разжалаваны ў матросы.

Зноскі

  1. Б.Никольский Жизнь и смерть Николая Кулибина
  2. Официальное сообщение морского министерства от 17 октября 1914. // Летопись войны № 12. Официальный отдел.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • А.Больных Морские битвы Первой мировой: На океанских просторах. — М.:Аст, 2000. ISBN 5-17-004429-1