Валянцін Уладзіміравіч Авечкін

Валянцін Уладзіміравіч Авечкін
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння	9 (22) чэрвеня 1904 ці 22 чэрвеня 1904(1904-06-22)
Месца нараджэння	Таганрог, Таганрогская акруга[d], Вобласць Войска Данскога, Расійская імперыя
Дата смерці	27 студзеня 1968(1968-01-27) (63 гады)
Месца смерці	Ташкент, Узбекская ССР, СССР
Пахаванне	Могілкі па вуліцы Боткіна[d]
Грамадзянства	СССР
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці	журналіст, драматург, пісьменнік
Мова твораў	руская
Грамадская дзейнасць
Партыя	КПСС ()
Узнагароды

Валянцін Уладзіміравіч Авечкін (руск.: Валентин Владимирович Ове́чкин; 9(22).6.1906, Таганрог — 27 студзеня 1968, Ташкент) — савецкі празаік . Член КПСС з 1929.

Біяграфія

Вучыўся ў Таганрогскім тэхнічным вучылішчы (1913-19). Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. У 1925-31 гадах — старшыня сельскагаспадарчай камуны; у 1930-я гг. партыйны працаўнік, журналіст. Першае апавяданне апублікаваў у 1929 годзе. Аўтар аповесцей «Праскоўя Максімаўна» (1939), «Госці ў Стукачах», «Без роду, без племя» (абедзве — 1940), «З франтавым прывітаннем» (1945). Прыкметнай падзеяй у літаратурным і грамадскім жыцці краіны стаў наватарскі твор Авечкіна «Раённыя будні» (1952-56), у якім узняты і глыбока даследаваны актуальныя праблемы сельскай гаспадаркі, створаны праўдзівыя вобразы раённых кіраўнікоў; з дакладных партыйных пазіцый у кнізе зацвярджаліся ленінскія нормы партыйнага жыцця. Мастацкая своеасаблівасць «Раённых будняў», якія аказалі ўплыў на наступнае развіццё літаратуры пра вёску, праявілася ў спалучэнні публіцыстыкі з псіхалагічнай распрацоўкай характараў. Авечкін — аўтар п’ес «Насця Коласава» (1949), «Насустрач ветру» (1958), «Летнія дажджы» (1959), «Час пажынаць плады» (1960), нарысаў і артыкулаў. З 1963 года жыў у Ташкенце. Працаваў над аўтабіяграфічным цыклам «Нявыдуманыя нарысы». Скончыў жыццё самагубствам.

Літаратура

• Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 1: А — Аршын / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 1996. — Т. 1. — 552 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0036-6 (т. 1).