Васіль Мікітавіч Тацішчаў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Васіль Тацішчаў
Tatishchev.png
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння: 19 (29) красавіка 1686
Месца нараджэння:
Дата смерці: 15 (26) ліпеня 1750[1] (64 гады)
Месца смерці:
Грамадзянства: Flag of Russia.svg Расійская імперыя
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці: падарожнік-даследчык, антраполаг, гісторык, географ, эканаміст, палітык, гісторыя, эканоміка, геаграфія, Лексікалогія
Мова твораў: руская[1]
Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы

Васі́ль Мікі́тавіч Таці́шчаў (29 (19) красавіка 1686, Пскоўскі павет — 26 ліпеня 1750, сядзіба Болдзіна (цяпер Салнечнагорскі раён, Маскоўская вобласць)) — расійскі дзяржаўны дзеяч, гісторык.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў Маскоўскую інжынерную і артылерыйскую школу. Удзельнік Палтаўскай бітвы (1709). Шмат год кіраваў заводамі на Урале.

Выявіў і надрукаваў кароткую рэдакцыю Рускай праўды, Судзебнік 1550 года. Аўтар першага расійскага энцыклапедычнага слоўніка «Лексікон расійскі гістарычны, геаграфічны, палітычны і грамадскі» (ч. 1—3, 1793, да літары К).

Галоўная праца В. М. Тацішчава — «Гісторыя Расійская» (т. 1—4, 1768—1784; т. 5, 1848) — збор рускіх і замежных летапісных і іншых старажытных крыніц, частка якіх, у т. л. Полацкі летапіс, не збераглася. Часта паводле В. Тацішчава дэталізуюць многія падзеі, у т.л. з гісторыі Беларусі, напрыклад: намер князя Глеба Менскага ў 1119 заваяваць Наўгародскую і Смаленскую землі, час заснавання горада Барысава, паходжанне назвы «Белая Русь», герба Вялікага Княства Літоўскага — «Пагоні» і інш. Аднак, праўдзівасць унікальных звестак В. Тацішчава пастаўлена пад сумненне.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011. Праверана 10 кастрычніка 2015.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Мінска. У 4 кн. Кн. 1-я. — Мн.: БЕЛТА, 2001. — 576 с.: іл. ISBN 985-6302-33-1.

Шаблон:PD-пісьменнік


Папярэднік:
-
Губернатар Астраханскай губерні
1741–1745
Пераемнік:
Іван Ануфрыевіч Брылкін

Шаблон:Арганізатары металургічнай прамысловасці ў Расіі і СССР