Вельбуждскае княства

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Вельбуждскае княства (1373—1395)

Вельбуждскае княства (дэспатат) (балг.: Велбъждско княжество) — адна з дзяржаў, якая ўзнікла пасля распаду Сербскага царства ў 1371 годзе. Сваю назву атрымала ад сталіцы — г. Вельбужд (Кюстэндзіл).

Княства было размешчана паміж рэкамі Струма і Вардар (тэрыторыя сучаснай Сербіі , Балгарыі і Македоніі). Княствам кіравалі мясцовыя феадалы Ёван і Канстанцін Драгашы. Пасля Бітвы на Марыцы князі прызналі сюзерэнітэт Асманскай імперыі і кіравалі сваімі землямі як васалы. У 1395 годзе княства было канчаткова заваявана султанам Баязідам I .

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Велбълждско княжество в Енциклопедия България, Българската академия на науките, София, 1978, том 1
  • Велбъждско княжество и Константин Драгаш в Енциклопедичен речник Кюстендил, Българската академия на науките, София, 1988