Вольга Гапеева

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Вольга Гапеева
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння:

1982

Месца нараджэння:

Мінск, БССР, СССР

Грамадзянства:

Flag of Belarus.svg Беларусь

Альма-матар:

Мінскі дзяржаўны лінгвістычны ўніверсітэт

Літаратурная дзейнасць
Род дзейнасці:

драматург, пісьменніца, перакладчыца, паэтэса

Мова твораў:

беларуская

hapeyeva.org

Вольга Гапеева (нар. 1982, Мінск) — беларуская паэтка, пісьменніца, перакладчыца, лінгвістка. Сябра беларускага ПЭН-цэнтра і Саюза беларускіх пісьменнікаў.

Адукацыя[правіць | правіць зыходнік]

Скончыла Мінскі дзяржаўны лінгвістычны ўніверсітэт (2004).

Атрымала

  • ступень магістра (лінгвістыка, 2005, МДЛУ),
  • ступень магістра (гендэрныя даследаванні, 2007, EHU-International, Вільнюс, Літва),
  • ступень кандыдата навук (параўнальная лінгвістыка, 2012, МДЛУ),
  • навуковае званне дацэнта (2015).

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Піша паэзію, прозу, драматургію. Публікуецца з 1999 года ў перыёдыцы і анталогіях. Займаецца літаратурным перакладам (з англійскай, нямецкай, кітайскай, японскай, латышскай), гендарнай праблематыкай у культуры і літаратуры, даследаваннямі ў галіне кампаратыўнай лінгвістыкі, філасофіі мовы і сацыялогіі цела. Сябра беларускага ПЭН-цэнтра і Саюза беларускіх пісьменнікаў.

П'еса В. Гапеевай «Калекцыянэр» была пастаўлена ў рамках фестывалю «Тры дні» (серыя прэзентацый кніг выдавецтва «Логвінаў») у Музеі гісторыі беларускай літаратуры. У кастрычніку 2006 года ў рамках ХІ міжнароднага тэатральнага фестывалю «Кonfrontacje Teatralne» (Люблін, Польшча) п'еса «Калекцыянэр» была прадстаўлена ў праекце «Dramat Nieobecny» на чытаннях беларускай драматургіі.

Выступала як куратарка, перакладчыца і аўтарка анталогіі «Лінія Фронту» (2003) (зборнік беларускіх і нямецкіх тэкстаў) і «Лінія Фронту — 2» (2007), «Анталогія латвійскай паэзіі» (2013), адна з перакладчыкаў зборніка нямецкай паэзіі «У танцы ліхтароў» (Im Lichtertanz, 2004), а таксама кнігі Р. Барадуліна «Ксты» (Ksty) (пераклад на англійскую, 2006).

Кніга Вольгі Гапеевай «Сумны суп» (2014) — гэта гісторыі для дарослых дзяцей. Тут слоўнікі дапамагаюць парасонам, гузікі шукаюць сэнс жыцця, а вожыкі спрабуюць знайсці адказ на пытанне, якое іх даўно хвалюе, — нашто лічыць авечак. За звычайнымі, здавалася б, размовамі і ўчынкамі герояў хаваюцца філасофскія думкі і разважанні.

Кніга паэзіі «Граматыка снегу» (2017) пашырае межы ўсведамлення штодзённасці, дзе словы і значэнні ўглядаюцца адно ў адно ў надзеі пазбегнуць самоты. Гэта своеасаблівая граматыка ўзаемін чалавека з сусветам праз мову. Сімвалічнасць снегу, якая пранізвае кнігу наскрозь, выклікае бязмежнасць інтэрпрэтацый паэзіі.

Творы Вольгі Гапеевай перакладаліся на англійскую, нямецкую, польскую, македонскую, чэшскую, літоўскую, латышскую, славенскую, грузінскую, галандскую, рускую мовы.

Супрацоўнічае з электроннымі музыкамі (Улад Бубен, Aortha, RoomDark, Spit it Out), выступае з аўдыё-візуальнымі перформансамі.

Перакладчыцкая дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

В. Гапеева займаецца літаратурным перакладам, выкладае тэорыю і практыку перакладу. В.Гапеева не карыстаецца падрадкоўнікамі, заўсёды перакладаючы наўпрост з мовы арыгіналу. Аўтарка перакаладаў:

  • (з нямецкай) — Роберт Вальзер, Ульяна Вольф, Гюнтэр Грас, Нора Гомрынгер, Фрыдэрыке Майрокер і інш.
  • (з англійскай) — Сара Кейн, Сільвія Плац, Дылан Томас, Трыстан Х'ю і інш.
  • (з кітайскай) — Дай Ўаншу, Лінь Хуэйінь, Сю Чжымо, Бэй Дао, Тан Даньхон, Лань Лань.
  • (з японскай) — Мары Кона
  • (з латышскай) — Майра Асарэ
  • (з рускай) — Сухбат Афлатуні, Святлана Буніна, Сямён Ханін, Сяргей Цімафееў і інш.

Прызнанне (стыпендыі і ўзнагароды)[правіць | правіць зыходнік]

  • Прадстаўляла Беларусь на круглым стале «Скрыжаванне літаратуры: Усход і Захад» у рамках 20-га міжнароднага фестывалю (Славенія, Віленіца, 2005); на міжнароднай канферэнцыі «Літаратура без межаў», прысвечанай перакладу славянскіх літаратур краін нечленаў ЕС (Чэхія, Прага, 2006); на фестывалі «Die Macht der Sprache» (Берлін, 2007) у дыскусіі, прысвечанай тэме «Muttersprache. Vaterland».
  • Лаўрэат прэміі «Залаты апостраф» (2010).
  • Лаўрэат прэміі імя Янкі Маўра (2013; казачныя гісторыі «Сумны суп»)[1].
  • стыпендыятка Літаратурнага Калёквіума Берлін (2009)
  • стыпендыятка Міжнароднага Дома пісьменнікаў і перакладчыкаў (Вэнтспілс, 2010 і 2012)
  • стыпендыятка Праграмы Artist-in-Residence у міжнародным доме пісьменнікаў г. Грац «IHAG» (Аўстрыя, 2013)[1]
  • стыпендыятка Праграмы Artist-in-Residence Міністэрства Адукацыі, Культуры і Мастацтва Аўстрыі сумесна з арганізацыяй «KulturKontakr Austria» (Вена, 2014) [2]

Бібліяграфія[правіць | правіць зыходнік]

  • Гапеева В. Рэканструкцыя неба. — Мінск : Логвінаў, 2003. — 142 с.
  • Гапеева В. Няголены ранак. — Мінск: Логвінаў, 2008. — 65 с.
  • Гапеева В. Метад муараваых крэсак. — Мінск : Галіяфы, 2012.
  • Гапеева В. Прысак і пожня. — Мінск : Логвінаў, 2013. (глядзець бук-трэйлер): [3]
  • Гапеева В. (в)ядомыя гісторыі. — Mінск : bybooks.eu, 2013. [4], (глядзець бук-трэйлер): [5]
  • Гапеева В. Сумны суп. — Мінск : Галіяфы, 2014.
  • Гапеева В. Дзве авечкі. — Мінск : Логвінаў, 2014.
  • Гапеева В. Граматыка снегу. — Мінск : Галіяфы, 2017. — 68 с. ISBN 978-985-7140-15-2

у анталогіях і зборніках[правіць | правіць зыходнік]

  • «Labirynt. Antologia współczesnego dramatu białoruskiego» — Radzyń Podlaski, 2013.[6]
  • «European Borderlands. Sprachlandschaften der Poesie», 2009.
  • «Лінія Фронту — 2» Анталёгія Нямецкіх і Беларускіх Тэкстаў. — Мінск: Логвінаў, 2007.
  • «Лінія Фронту». Анталёгія Нямецкіх і Беларускіх Тэкстаў. — Мінск: Логвінаў, 2003. — 240 с.
  • «Краса і сіла». Анталёгія Беларускай паэзіі 20 ст. Складальнік М.Скобла.; Рэд. А. Пашкевіч. — Мінск: Лімарыус, 2003. — 880 с.
  • «Верш на Свабоду». Анталёгія паэзіі. Радыё Свабода, 2002. — 464 с.
  • «Анталогія маладога верша». Мінск: Ураджай, 2001. — 351 с.

у перыядычных выданнях[правіць | правіць зыходнік]

  • «Дзеяслоў» (Беларусь), «пАРТызан» (Беларусь),
  • «Тэксты» (Беларусь), «ARCHE» (Беларусь),
  • «Маладосць» (Беларусь), «Крыніца» (Беларусь), «Першацвет» (Беларусь),
  • «Blesok» (Македонія), «Czas Kultury» (Польшча),
  • «Die Horen» (Нямеччына), «OSTRAGEHEGE» (Нямеччына),
  • «Literatur und Kritik» (Аўстрыя), «Manuskripte» (Аўстрыя).

Зноскі

  1. Вызначаны пераможцы конкурсу “Экслібрыс” імя Янкі Маўра (бел.) . СБП (2013-09-11). Архівавана з першакрыніцы 12 верасня 2013. Праверана 12 верасня 2013.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]