Віктар Мікалаевіч Ціханаў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Віктар Мікалаевіч Ціханаў
сцяг
дыпламат
сцяг
22 жніўня 2011 — 26 лістапада 2012
Папярэднік: Раман Пятровіч Бязсмертны
Пераемнік: Міхаіл Браніслававіч Ежэль
 
Партыя:
Адукацыя:
Навуковая ступень: кандыдат юрыдычных навук[d]
Дзейнасць: палітык
Веравызнанне: праваслаўе
Нараджэнне: 5 сакавіка 1949(1949-03-05) (70 гадоў)
УССР, СССР
 
Узнагароды:
ордэн Дружбы медаль «За працоўную адзнаку» Order of Merit (Ukraine), 1st class Order of Merit (Ukraine), 2nd class Order of Merit (Ukraine), 3rd class
Ганаровая грамата Кабінета Міністраў Украіны

Віктар Мікалаевіч Ціханаў (укр.: Тихонов Віктор Миколайович) (5 сакавіка 1949, с. Шчэтава, Антрацытаўсі раён, Варашылаўградскай вобласці) — украінскі палітык. Віцэ-прэм'ер-міністр ва ўрадзе Мікалая Азарава з 11 сакавіка 2010 да 1 чэрвеня 2011[1]. Акадэмік Інжынернай акадэміі Украіны (1999), Міжнароднай акадэміі інфарматызацыі (1997), Украінскай муніцыпальнай акадэміі (1999).


Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся 5 сакавіка 1949 у с. Шчэтава, Антрацытаўскага раёна, Варашылаўградскай вобласці.

Адукацыя[правіць | правіць зыходнік]

Усходнеўкраінскі нацыянальны ўніверсітэт імя Уладзіміра Даля, эканамічны факультэт (1973-1978), эканаміст, «бухулік ў прамысловасці», Луганскі дзяржаўны універсітэт ўнутраных спраў імя Эдуарда Дидоренко (1996-1998), юрыст. Кандыдат юрыдычных навук.

  • 05.1965-11.1969 — слесар , ВА «Варашылаўградцеплавоз».
  • 11.1969-11.1971 — служба ў арміі, в/ч 77895 Адэскага ВА.
  • 11. - 12.1971 — слесар,
  • 12.1971-02.1975 — старшы інжынер-тэхнолаг,
  • 02.1975-08.1976 — старшы інжынераёнарміроўшчык,
  • 08.1976-04.1978 — начальнік планава-эканамічнага бюро,
  • 04.1978-06.1979 — начальнік бюро працы і заработнай платы,
  • 06.1979-08.1980 — намеснік начальніка аддзела працы і заработнай платы,
  • 08.1980-10.1986 — начальнік ўпраўлення працы і заработнай платы,
  • 10.1986-10.1988 — старшыня прафкама,
  • 10.1988-11.1990 — сакратар парткама ВА «Варашылаўградцеплавоз».
  • 11.1990-11.1991 — 1-ы сакратар Луганскага МК КПУ.
  • 11.1991-04.1992 — 1-й намеснік генеральнага дырэктара Луганскай дзяржаўнай таварна-сыравіннай кампаніі «Луганскгалоўзбыт».
  • 04.1992-09.1994 — дырэктар па эканоміцы Луганскай швейнай фабрыкі «Стыль».
  • 09.1994-11.1995 — генеральны дырэктар Луганскай швейнай фабрыкі «Стыль».
  • 11.1995-04.1998 — 1-й намеснік старшыні Луганскай аблдзяржадміністрацыі.
  • 24 красавіка 1998 - 04.2006 — старшыня Луганскага аблсавета.

Дыпламатычная дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

З 22 жніўня 2011 года[2] па 26 лістапада 2012 г[3] — Надзвычайны і Паўнамоцны Пасол Украіны у Рэспубліцы Беларусь.

Навуковыя працы[правіць | правіць зыходнік]

  • «Методологические аспекты достижения социально-экономической самодостаточности региона» (2002, сааўтар),
  • «Президент України та державна, регіональна і муніципальна політика: Збірник матеріалів і документів» (2003, сааўтар),
  • «Идеи П. Д. Юркевича о государстве и праве в контексте современности» (2003).

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]