Вітольд Лютаслаўскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Вітольд Лютаслаўскі
Witold Lutosławski
Lutoslawski2.jpg
Асноўная інфармацыя
Дата нараджэння 25 студзеня 1913(1913-01-25)[1][2][…]
Месца нараджэння
Дата смерці 7 лютага 1994(1994-02-07)[1][2][…] (81 год)
Месца смерці
Месца пахавання
Краіна
Альма-матар
Музычная дзейнасць
Прафесіі кампазітар, дырыжор, музыказнавец, піяніст
Інструменты скрыпка і фартэпіяна
Жанры класічная музыка
Грамадская дзейнасць
Член у
Узнагароды
ордэн Белага арла Order of the Builders of People's Poland кавалер ордэна Адраджэння Польшчы Medal of the 10th Anniversary of People's Poland Work Flag Order, 1st class Work Flag Order, 2nd class

прэмія Гердэра[d] (1967)

Ордэн за заслугі ў мастацтве і навуцы

прэмія Леоні Сонінг[d] (1967)

залаты медаль Каралеўскага філарманічнага таварыства[d] (1986)

прэмія імя Гравемаера[d] (1985)

Medal of the 30th Anniversary of People's Poland

ганаровы доктар Дарэмскага ўніверсітэта[d] (1983)

ганаровы доктар Ягелонскага ўніверсітэта[d] (1984)

ганаровы доктар Варшаўскага ўніверсітэта[d] (1973)

ганаровы доктар Кембрыджскага ўніверсітэта[d] (1987)

прэмія Сібеліуса[d] (1973)

прэмія Кіёта ў галіне мастацтваў і філасофіі[d]

прэмія Кіёта[d]

прэмія Эрнста фон Сіменса[d] (1983)

прэмія Гравемаера[d] (1985)

Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы

Вітольд Лютаслаўскі (польск.: Witold Lutosławski; 25.1.1913, Варшава — 7.2.1994) — польскі кампазітар, дырыжор. Член многіх музычных акадэмій, ганаровы доктар некалькіх універсітэтаў. Адзін з найбуйнейшых польскіх кампазітараў XX стагоддзя.

Музычная творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў Варшаўскую кансерваторыю па класе фартэпіяна (1936) і кампазіцыі (1937). У 1932—55 выступаў як піяніст, з 1935 і дырыжор з выкананнем уласных твораў.

У 1940-я гады працаваў у кірунку, блізкім да неакласіцызму (1-я сімфонія, 1947), сінтэзаваў яго стылістычныя рысы з народным ладавым мысленнем («Сілезскі трыпціх», 1951; «Канцэрт для аркестра», 1954). З пач. 1960-х выкарыстоўваў свабодна трактаваную 12-тонавую серыю («Жалобная музыка» памяці Б. Бартака, 1960), абмежаваную, ці кантраляваную, алеаторыку («Венецыянскія гульні», 1960; «З паэмы Анры Мішо», 1963; струнны квартэт, 1964; 2-я сімфонія, 1967; «Кніга для аркестра», 1968). Музыку 1970—80-х гадоў вызначаюць павелічэнне эмацыянальнага дыяпазону, жанравая канкрэтнасць (Канцэрт для габоя, арфы і 11 струнных, 1980; «Дыялог для скрыпкі з аркестрам «Chain II», 1985).

Грамадская дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

З 1959 віцэ-прэзідэнт Міжнароднага таварыства музычнага выхавання (ISME), у 1965—69 — Міжнароднага таварыства сучаснай музыкі.

Прэміі і ўзнагароды[правіць | правіць зыходнік]

1-я прэміі Міжнароднай трыбуны кампазітараў ЮНЕСКА 1959, 1964, 1968, 1985, прэміі Міжнароднага музычнага савета пры ЮНЕСКА 1983, 1985. Дзяржаўныя прэміі Польшчы 1952, 1955, 1964, 1978.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: платформа адкрытых даных — 2011. Праверана 10 кастрычніка 2015.
  2. 2,0 2,1 Witold Lutoslawski // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. 3,0 3,1 Witold Lutosławski // SNAC — 2010. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #118575465 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 31 снежня 2014.
  5. 5,0 5,1 (unspecified title) Праверана 9 мая 2021.
  6. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #118575465 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 11 снежня 2014.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]