Геркулес (Мікеланджэла)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Rubens, copia dell'ercole di michelangelo, louvre.jpg
Мікеланджэла
Геркулес. каля 1492 —1493 рр.
італ.: Ercole
Мармур. Вышыня каля 235 см
Рубенс. Юны Геркулес (па Мікеланджэла)
Аголены мужчына, бацэта, каля 1501 —1503

Геркуле́с (таксама вядома іншая яе назва — Тэзе́й) (італ.: Ercole) — страчаная мармуровая скульптура Мікеланджэла, створаная ім каля 1492 —1493 гг.

Звесткі пра статую[правіць | правіць зыходнік]

Вазары згадвае, што Мікеланджэла высек статую Геркулеса з мармуру пасля смерці Ларэнца Цудоўнага. Ён апісвае гэтую статую як «дзіўную рэч»[1].

Вядома, што статую купіла сям'я Строцы, каб усталяваць яе ў Палацца Строцы ў Фларэнцыі (1506). Ужо ў 1529 годзе Філіпа Строцы прадаў яго Джавані Батыста дэла Пала(італ.: Giovanni Battista della Palla), а той адправіў яе ў падарунак каралю Францыі Францыску I[2].

У 1594 годзе, падчас праўлення Генрыха IV, Геркулеса была ўстаноўлена ў садках Фантэнбло (фр.: Jardin de l'Etang)[3][4]. З 1713 года, калі сады былі разбураны, пра лёс гэтай працы Мікеланджэла нічога не вядома[5].

Вобраз у мастацтве[правіць | правіць зыходнік]

Замалёўка Рубенса Юны Геркулес (каля 1600 —1640 гг.), зроблена са статуі Мікеланджэла.

Статуя Геркулеса, « волата, што грозна абапіраецца на паліцу», згадваецца ў біяграфічным рамане Карэла Шульца « Камень і боль»[6].

Зноскі[правіць | правіць зыходнік]

  1. Вазарі, 1970, с. 305
  2. Symonds, 1893, с. 24
  3. Paul Joannides Michelangelo's Lost Hercules. The Burlington Magazine (Aug. 1977). Праверана 22 сакавіка 2012.
  4. J. Paul Getty Museum Acquires Francesco Primaticcio Bronze (28кастрычніка 2011). Праверана 22 сакавіка 2012.
  5. Knecht, 1984, с. 267
  6. Шульц, 2006, с. 258

Для далейшага чытання[правіць | правіць зыходнік]

(Працы прадстаўлены ў храналагічным парадку)

  • Charles De Tolnay. L'Hercule de Michel-Ange à Fontainebleau, Gazette des Beaux-arts, septembre 1964, pp. 125–140 (фр.) 
  • Liliane Châtelet-Lange. Michelangelos Herkules in Fontainebleau, München, Bruckmann, 1972 (ням.) 
  • Liliane Châtelet-Lange. Noch einmal zu Michelangelos Herkules, Pantheon, 35, 1977, S. 14 —17 (ням.) 
  • Paul Joannides. Michelangelo's Lost Hercules, The Burlington Magazine, 119, 1977, p. 550 —554 (англ.) 
  • Paul Joannides. A Supplement Michelangelo's Lost Hercules, The Burlington Magazine, 123, 1981, p. 20 —23 (англ.) 

Крыніцы[правіць | правіць зыходнік]