Гудзяняты
Вёска
Гудзяняты
  Гудзяняты  Гудзяняты |
Гудзяня́ты[2] (трансліт.: Hudzianiaty, руск.: Гуденяты) — вёска ў Іўеўскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Бакштаўскага сельсавета.
Назва
[правіць | правіць зыходнік]Фіксавалася іўеўскае прозвішча Гуд[3]. Было лідскае Гудэйка, з Забалаці Гудэйновіч.[4] Ёсць літоўскае Gudeikis, латышскае Guds[5]. Аснова Gud- выкарыстоўвалася ў старажытных балцка-літоўскіх двухасноўных імёнах[6].
З іншага бок, беларускі савецкі географ В. Жучкевіч па сугуччы звязваў з літоўскім gudas - "беларус"[7].
Ранейшы моўна-этнічны склад
[правіць | правіць зыходнік]Паводле даваеннага даследчыка моўнага стану на беларуска-літоўскім памежжы (ад Браслава да Горадні) Ольгерда Хамінскага, станам на 1927-1933 гг. у гэтай вёсцы доля літоўскамоўнага насельніцтва складала 51-90 %.[8]
Гісторыя
[правіць | правіць зыходнік]У канцы XVII ст. маёнтак Гудзяняты ў Ашмянскім павеце Віленскага ваяводства. У 1690 г. належаў падстолію наваградскаму Парэмбскаму (Палемскаму), затым яго ўдаве.
У сярэдзіне XIX ст. вёска ў Лугамавіцкай воласці Ашмянскага павета Віленскай губерні, у складзе маёнтка Лаздуны, уласнасць Мілеўскіх. У 1861 г. 96 рэвіскіх душ, 2 аднадворцы. Паводле перапісу 1897 г., у вёсцы 40 двароў, 365 жыхароў, яўрэйскі малітоўны дом. У 1905 г. 336 жыхароў, 536 дзесяцін зямлі, у 1909 г. 47 двароў, 346 жыхароў.
У 1921—1939 гг. у Лугамавіцкай гміне Валожынскага павета Навагрудскага ваяводства Польшчы. У 1921 г. 55 двароў, 252 жыхары.
3 12 кастрычніка 1940 г. вёска (88 двароў, 304 жыхары) у Бобравіцкім сельсавеце Юрацішкаўскага раёна. Працавалі пачатковая школа, крама. У 1951 г. арганізаваны калгас «Змагар». 3 20 студзеня 1960 г. у Іўеўскім раёне. 3 1969 г. у складзе калгаса «Іскра». У 1970 г. 209 жыхароў, у 1986 г. 44 двары, 120 жыхароў. У 1999 г. 29 двароў, 59 жыхароў.
Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ Колькасць насельніцтва РБ у 2009 годзе
- ↑ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Гродзенская вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2004. — 469 с. ISBN 985-458-098-9 (DJVU).. Сустракаецца таксама варыянт Гудзеня́та, Гудзіня́та
- ↑ https://www.familysearch.org/ark:/61903/3:1:3Q9M-CS9Q-24X5-Q?i=195&cat=741605
- ↑ https://www.familysearch.org/ark:/61903/3:1:3Q9M-CSMW-ZQDH-B?i=1035&cc=4166194&cat=741862 https://familysearch.org/ark:/61903/3:1:3Q9M-C9B8-MSW4-V?i=827
- ↑ https://pavardes.lki.lt/?pv=f855a49a54ccf40b4664a122c1227674 https://uzvardi.lv/surname/798314
- ↑ Z. Zinkevičius. Lietuvių asmenvardžiai. Vilnius, 2008. С. 96.
- ↑ В. А. Жучкевич. Краткий топонимический словарь Белоруссии. Минск, 1974. С. 88-89.
- ↑ Olgierd Chomiński, Leszek Bednarczuk. Obszar językowy litewski w Państwie Polskim 1927-1933 // Acta Baltico-Slavica, 2010, 34. С. 254.
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]
На Вікісховішчы пакуль няма медыяфайлаў па тэме, але Вы можаце загрузіць іх
