Даменіка Скарлаці

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Даменіка Скарлаці
фота
Асноўная інфармацыя
Дата нараджэння

26 кастрычніка 1685

Месца нараджэння

Неапаль

Дата смерці

23 ліпеня 1757

Месца смерці

Мадрыд

Краіна

Flag of Italy.svg Італія

Прафесіі

Кампазітар

Інструменты

клавесін

Commons-logo.svg Даменіка Скарлаці на Вікісховішчы

Даменіка СКАРЛАЦІ (26 кастрычніка 1685, Неапаль23 ліпеня 1757, Мадрыд) —кампазітар і віртуоз клавесіну. Сын Алесандра Скарлаці.

У раннія гады ён служыў як арганіст у каралеўскай капліцы ў Неапалі, а ў 1703 ён ужо быў гатовы пісаць оперы. Ён працягнуў сваю працу ў Рыме, а яго патронам з 1709 па 1714 была Марыя Казіміра, каралева Рэчы Паспалітай. Ён стаў дырэктарам музыкі ў партугальскім пасольстве ў 1714 і Юліанскай капліцы ў Ватыкане ў 1715. Падчас сваёй больш позняй кар'еры ён падарожнічаў у Лісабон, таксама ў Лондан і вярнуўся ў Рым. Але апошнія гады свайго жыцця ён правёў у Мадрыдзе, дзе яго колішняя студэнтка, Інфанта Марыя Барбара, зараз каралева Іспаніі, увяла яго ў сваё акружэнне, сплочвала яму свой доўг, і пакідала яго зыход у галечу па-за межамі смерці.

Яго спадчына складае прыблізна 555 санатаў (большасць сола для клавесіна) і іх арыгінальнасць, бліскучасць і шматварыянтнасць апярэджвае клавішную музыку свайго часу, а таксама ён шануецца за яго сцэнічныя творы і царкоўную музыку.

Бібліяграфія[правіць | правіць зыходнік]

  • Dent, Edward J., Alessandro Scarlatti: His Life and Works, rev. ed. (1960);
  • Grout, Donald, and Godwin, Joscelyn, eds., The Operas of Alessandro Scarlatti (1975);
  • Kirkpatrick, Ralph, Domenico Scarlatti, rev. ed. (1955);
  • Sitwell, Sacheverell, A Background for Domenico Scarlatti, 1685—1757 (1935; repr. 1970)

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]