Дачка жалезнага дракона

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search

Дачка жалезнага дракона (англ. Iron Dragon's Daughter) - раман амерыканскага пісьменніка Майкла Суэнвіка, апублікаваны ў 1993 г. Нярэдка характарызуецца як постмадэрнісцкі. Спалучае элементы фэнтэзі і навуковай фантастыкі: мадэлюе сусвет, які насяляюць фантастычныя расы (эльфы, кікімары, чэрці, тролі, свіналюдзі), дзе на службе цывілізацыі знаходзяцца і магія, і кібертэхналогіі. Раман можна аднесці да паджанру тэхнафэнтэзі, кіберфэнтэзі, прысутнічаюць элементы стымпанку і "бруднага рэалізму" ("чарнухі"). Уваходзіць у цыкл "Жалезныя драконы".

Сюжэт[правіць | правіць зыходнік]

Колькі дзяўчынка Джэйн сябе памятае, яна жыве і працуе на брудным, выродлівым заводзе па вырабу жалезных драконаў - разумных тэхнічных істот, якіх тут выкарыстоўвалі як ваенную сілу. Гераіню атачаюць прадстаўнікі розных рас - чэрці, свіналюдзі, людзі-крысы і іншыя, - такія ж, па сутнасці, рабы, скрадзеныя, як і яна, са сваіх сусветаў і перанесеныя ў гэты фантастычны сусвет, дзе пануе цынічная, жорсткая цывілізацыя эльфаў. Джэйн - чалавек, яна нарадзілася ў нашым свеце. Аднойчы яна выходзіць на сувязь з разумным жалезным драконам, які, як і яна, імкнецца збегчы з гэтага завода і набыць свабоду...

Факты[правіць | правіць зыходнік]

У кнізе выкарыстаны сярэднявечны міф, быццам эльфы крадуць чалавечых дзяцей, а замест іх пакідаюць бацькам "падменышаў". Верагодна, аўтар задумаўся, які далейшы лёс чакаў скрадзеных дзяцей, куды іх адносілі эльфы, і ў выніку прыдумаў пачварную, магічна-тэхнагенную цывілізацыю, дзе футурыстычныя машыны суіснавалі з беднасцю, брудам, сацыяльнай няроўнасцю і рэлігійным цемрашальствам.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]