Дзьюла Бенцур

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Дзьюла Бенцур
Gyula Benczúr
Аўтапартрэт. 1917. Галерэя Уфіцы
Аўтапартрэт. 1917. Галерэя Уфіцы
Дата нараджэння 28 студзеня 1844(1844-01-28)
Месца нараджэння
Дата смерці 16 ліпеня 1920(1920-07-16) (76 гадоў)
Месца смерці
Грамадзянства Венгрыя
Дзеці Vastagh Györgyné Benczúr Olga[d], Dolányi Benczúr Ida[d] і Gyula Benczúr[d]
Род дзейнасці мастак, выкладчык універсітэта
Месца працы
Жанр Гістарычны жывапіс, партрэт
Вучоба
Мастацкі кірунак Акадэмічны рамантызм
Уплыў Карл Тэадор фон Пілаці, Герман Аншутц,
Уплыў на Францішак Тэадор Эйсманд
Член у
Commons-logo.svg Працы на Вікісховішчы

Дзью́ла Бе́нцур (венг.: Benczúr Gyula; 28 студзеня 1844, Ньірэдзьхаза — 16 ліпеня 1920, Долань, суч. Сечэнь) — венгерскі жывапісец. Прадстаўнік акадэмічнага рамантызму.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

У 18551869 гадах Бенцураў праходзіў навучанне ў Мюнхенскай акадэміі выяўленчых мастацтваў пад кіраўніцтвам нямецкіх мастакоў Германа Аншутца, Гільтэншпергера[1], затым Карла Тэадора фон Пілаці.

Пасля заканчэння вучобы працаваў у Мюнхене, дзе разам з Пілаці працаваў над фрэскамі Максіміліяніума і новай мюнхенскай ратушы, а таксама ілюстраваў творы Фрыдрыха Шылера. Бенцур таксама атрымліваў заказы ад караля Баварыі Людвіга II.

У 1870 годзе пабываў у сталіцы Францыі горадзе Парыжы. У 18741883 гадах выкладаў у Мюнхенскай акадэміі мастацтваў. Першы поспех чакаў Бенцура ў канцы сямідзесятых гадоў.

У 1883 годзе Бенцур вярнуўся на радзіму, дзе стаў дырэктарам Акадэміі мастацтваў у Будапешце, кіруючы ёю да канца жыцця.

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Аўтар эфектных па жывапісе, дынамічных карцін на тэмы венгерскай гісторыі: «Развітанне Ласла Хуньядзі» (1866), «Хрышчэнне Вайка» (1875), «Узяцце крэпасці Буды» (1896), партрэт графіні Кароі Ласлоне (1898) і інш[2].

Зноскі

  1. Бенецур // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона: В 86 томах (82 т. и 4 доп.) (руск.) . — СПб., 1890—1907.
  2. Бенцур Дзьюла. Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш.. — Мн.: БелЭн, 1996. — Т. 3: Беларусы — Варанец. — 511 с. — ISBN 985-11-0068-4 (т. 3), ISBN 985-11-0035-8.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]