Дзіран Алексанян

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Дзіран Алексанян
фр.: Diran Alexanian
Дата нараджэння

2 красавіка 1881(1881-04-02)[1][2]

Месца нараджэння

Канстанцінопаль, Асманская імперыя

Дата смерці

27 ліпеня 1954(1954-07-27)[1][2][3] (73 гады)

Месца смерці

Шамані, дэпартамент Верхняя Савоя, рэгіён Рона — Альпы, Францыя

Краіна

Flag of France.svg Францыя
Flag of the United States (1912-1959).svg ЗША

Музычная дзейнасць
Прафесіі

віяланчэліст, музыкант, кампазітар, музычны педагог

Інструменты

віяланчэль

Дзіран Алексанян (фр.: Diran Alexanian; 18811954) — франка-амерыканскі віяланчэліст і музычны педагог армянскага паходжання.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Вучыўся ў Лейпцыгу ў Фрыдрыха Груцмахера, юнаком іграў у камерным ансамблі разам з Іозефам Іаахімам, у 17 гадоў выконваў сольную партыю ў «Дон Кіхоце» Рыхарда Штрауса пад кіраваннем аўтара. 20-гадовым перасяліўся ў Парыж, дзе пазнаёміўся з Пабла Казальсам, на доўгія дзесяцігоддзі стаўшы яго найбліжэйшым паплечнікам.

Казальс і Алексанян незалежна адзін ад аднаго прыйшлі, як высветлілася, да вельмі своеасаблівых аплікатураў і, у сувязі з гэтым, да нечаканых фразіровак. Свае погляды на выканальніцкую тэхніку і музычную эстэтыку яны вырашылі адстойваць разам. У 19211937 гг. Алексанян асісціруе Казальсу ў яго парыжскай выкладчыцкай дзейнасці, паклаўшы ў аснову працы свой падручнік «Тэорыя і практыка гульні на віяланчэлі» (фр.: Traité Théorique et Pratique du Violoncelle; 1922); сярод яго вучняў былі П'ер Фурнье, Эмануэль Феерман, Льерка Шпілер, Герберт дэ Кастра. У 1929 г. выйшла знакамітае выданне сюіт Баха пад рэдакцыяй Алексаняна. Разам з тым Алексанян працягвае канцэртаваць — у прыватнасці, яркай старонкай парыжскага музычнага жыцця стала ў 1936 г. сумеснае выступленне Алексаняна і Джорджэ Энеску ў канцэрце Брамса для скрыпкі і віяланчэлі з аркестрам; адначасова Алексанян выканаў перад парыжанамі другую віяланчэльную санату Энеску.

З 1937 г. Алексанян жыў у ЗША і выкладаў у кансерваторыі Пібадзі і Манхэтанскай школе музыкі; сярод яго вучняў быў, у прыватнасці, Дэвід Соер.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 http://data.bnf.fr/ark:/12148/cb148461866 Праверана 10 кастрычніка 2015.
  2. 2,0 2,1 Diran Alexanian // SNAC Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. Diran Alexanian // International Music Score Library Project — 2006. Праверана 9 кастрычніка 2017.