Дзіран Алексанян

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Дзіран Алексанян
фр.: Diran Alexanian
Дата нараджэння

1881(1881)

Месца нараджэння

Канстанцінопаль, Асманская імперыя

Дата смерці

1954(1954)

Месца смерці

Горад Шамані

Краіна
Прафесіі
Інструменты

Дзіран Алексанян (фр.: Diran Alexanian; 18811954) — франка-амерыканскі віяланчэліст і музычны педагог армянскага паходжання.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Вучыўся ў Лейпцыгу ў Фрыдрыха Груцмахера, юнаком іграў у камерным ансамблі разам з Іозефам Іаахімам, у 17 гадоў выконваў сольную партыю ў «Дон Кіхоце» Рыхарда Штрауса пад кіраваннем аўтара. 20-гадовым перасяліўся ў Парыж, дзе пазнаёміўся з Пабла Казальсам, на доўгія дзесяцігоддзі стаўшы яго найбліжэйшым паплечнікам.

Казальс і Алексанян незалежна адзін ад аднаго прыйшлі, як высветлілася, да вельмі своеасаблівых аплікатураў і, у сувязі з гэтым, да нечаканых фразіровак. Свае погляды на выканальніцкую тэхніку і музычную эстэтыку яны вырашылі адстойваць разам. У 19211937 гг. Алексанян асісціруе Казальсу ў яго парыжскай выкладчыцкай дзейнасці, паклаўшы ў аснову працы свой падручнік «Тэорыя і практыка гульні на віяланчэлі» (фр.: Traité Théorique et Pratique du Violoncelle; 1922); сярод яго вучняў былі П'ер Фурнье, Эмануэль Феерман, Льерка Шпілер, Герберт дэ Кастра. У 1929 г. выйшла знакамітае выданне сюіт Баха пад рэдакцыяй Алексаняна. Разам з тым Алексанян працягвае канцэртаваць — у прыватнасці, яркай старонкай парыжскага музычнага жыцця стала ў 1936 г. сумеснае выступленне Алексаняна і Джорджэ Энеску ў канцэрце Брамса для скрыпкі і віяланчэлі з аркестрам; адначасова Алексанян выканаў перад парыжанамі другую віяланчэльную санату Энеску.

З 1937 г. Алексанян жыў у ЗША і выкладаў у кансерваторыі Пібадзі і Манхэтанскай школе музыкі; сярод яго вучняў быў, у прыватнасці, Дэвід Соер.