Джорджэ Энеску

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Джорджэ Энеску
George Enescu
Enescu24.jpg
Асноўная інфармацыя
Дата нараджэння 19 жніўня 1881(1881-08-19)[1][2][…]
Месца нараджэння
Дата смерці 4 мая 1955(1955-05-04)[2][3][…] (73 гады)
Месца смерці
Месца пахавання
Краіна Румынія
Альма-матар
Месца працы
Музычная дзейнасць
Прафесіі кампазітар, скрыпач, піяніст, дырыжор, музыкант, музычны педагог, выкладчык універсітэта, палітык
Інструменты скрыпка
Жанры акадэмічная музыка
Узнагароды
кавалер ордэна Ганаровага Легіёна
Аўтограф
Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы

Джорджэ Энеску[7] (рум.: George Enescu; 19 жніўня 1881, сяло Лівені, герцагства Букавіна, Аўстра-Венгрыя; цяпер сяло Джорджэ Энеску, Баташаны, Румынія — 4 мая 1955, Парыж) — румынскі выканавец, дырыжор, кампазітар, скрыпач і педагог, нацыянальны класік, адзін з найбуйнейшых музыкантаў першай паловы XX стагоддзя.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Пачаў складаць музыку з пяцігадовага ўзросту. Сямігадовым быў адпраўлены вучыцца ў Венскую кансерваторыю, скончыў яе з сярэбраным медалём. Выступаў у Вене з канцэртамі. У 1895 прыехаў у Парыж, вучыўся ў Жуля Маснэ, Мартэна Марсіка і Габрыэля Фарэ на адным курсе з Гі Рапарцам. У 1923 дэбютаваў у Нью-Ёрку як дырыжор. У 1920-1930-х жыў у Бухарэсце і Парыжы, пасля 1946 — у Парыжы, але актыўна канцэртаваў як скрыпач і дырыжор у Еўропе і ЗША, выступаў у Маскве (1946, ён бываў тут і раней — у 1909 і 1919). Гуляў разам з Б. Бартакам, Э. Ізаі, К. Хаскіл, П. Казальсам, Д. Ойстрахам, Г. Наваіш і іншымі буйнымі выканаўцамі. Вучнямі Энеску былі такія выдатныя скрыпачы, як Егудзі Мянухін, Арцюр Грум'ё, Жынет Невё, Крысціян Фера, Леон Суружон і інш.

Зноскі

  1. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #118684639 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 9 красавіка 2014.
  2. 2,0 2,1 data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011. Праверана 10 кастрычніка 2015.
  3. 3,0 3,1 George Enescu // SNAC — 2010. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. Georges Enesco // Find a Grave — 1995. — ed. size: 165000000 Праверана 9 кастрычніка 2017.
  5. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #118684639 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 30 снежня 2014.
  6. Bauer P. Deux siècles d'histoire au Père LachaiseVersailles: 2006. — P. 314. — ISBN 978-2-914611-48-0
  7. Напісанне імя і прозвішча ў адпаведнасці з БЭ ў 18 тамах. Т.18., кн.1, Мн., 2004, С.130.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

  • Сайт грамадствы Энеску (англ.)