Джорджэ Энеску

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Джорджэ Энеску
George Enescu
Enescu24.jpg
Асноўная інфармацыя
Дата нараджэння 19 жніўня 1881(1881-08-19)[1][2][…]
Месца нараджэння
Дата смерці 4 мая 1955(1955-05-04)[2][3][…] (73 гады)
Месца смерці
Месца пахавання
Краіна Румынія
Жонка: Marie Cantacuzène[d]
Альма-матар
Месца працы
Музычная дзейнасць
Прафесіі кампазітар, скрыпач, піяніст, дырыжор, музыкант, музычны педагог, выкладчык універсітэта, палітык
Інструменты скрыпка
Жанры акадэмічная музыка
Узнагароды
кавалер ордэна Ганаровага Легіёна
Аўтограф Georges Enesco signature.svg
Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы

Джорджэ Энеску[8] (рум.: George Enescu; 19 жніўня 1881, сяло Лівені, герцагства Букавіна, Аўстра-Венгрыя; цяпер сяло Джорджэ Энеску, Баташаны, Румынія — 4 мая 1955, Парыж) — румынскі выканавец, дырыжор, кампазітар, скрыпач і педагог, нацыянальны класік, адзін з найбуйнейшых музыкантаў першай паловы XX стагоддзя.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Пачаў складаць музыку з пяцігадовага ўзросту. Сямігадовым быў адпраўлены вучыцца ў Венскую кансерваторыю, скончыў яе з сярэбраным медалём. Выступаў у Вене з канцэртамі. У 1895 прыехаў у Парыж, вучыўся ў Жуля Маснэ, Мартэна Марсіка і Габрыэля Фарэ на адным курсе з Гі Рапарцам. У 1923 дэбютаваў у Нью-Ёрку як дырыжор. У 1920-1930-х жыў у Бухарэсце і Парыжы, пасля 1946 — у Парыжы, але актыўна канцэртаваў як скрыпач і дырыжор у Еўропе і ЗША, выступаў у Маскве (1946, ён бываў тут і раней — у 1909 і 1919). Гуляў разам з Б. Бартакам, Э. Ізаі, К. Хаскіл, П. Казальсам, Д. Ойстрахам, Г. Наваіш і іншымі буйнымі выканаўцамі. Вучнямі Энеску былі такія выдатныя скрыпачы, як Егудзі Мянухін, Арцюр Грум'ё, Жынет Невё, Крысціян Фера, Леон Суружон і інш.

Зноскі

  1. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #118684639 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 9 красавіка 2014.
  2. 2,0 2,1 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011. Праверана 10 кастрычніка 2015.
  3. 3,0 3,1 George Enescu // SNAC — 2010. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. Georges Enesco // Find a Grave — 1995. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  5. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #118684639 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 30 снежня 2014.
  6. Bauer P. Deux siècles d'histoire au Père LachaiseVersailles: 2006. — P. 314. — ISBN 978-2-914611-48-0
  7. (unspecified title) Праверана 8 ліпеня 2019.
  8. Напісанне імя і прозвішча ў адпаведнасці з БЭ ў 18 тамах. Т.18., кн.1, Мн., 2004, С.130.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

  • Сайт грамадствы Энеску (англ.)