Зыгмунт Глогер

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Zygmunt Gloger-Detail.jpg
Дата нараджэння

3 лістапада 1845({{padleft:1845|4|0}}-{{padleft:11|2|0}}-{{padleft:3|2|0}})

Месца нараджэння

в. Тыборы-Камянка(польск.) бел., Ломжынскі павет(руск.) бел., Аўгустоўская губерня(руск.) бел., Польшча (цяпер Высокамазавецкі павет(руск.) бел., Падляскае ваяводства)

Дата смерці

15 жніўня 1910({{padleft:1910|4|0}}-{{padleft:8|2|0}}-{{padleft:15|2|0}}) (64 гады)

Месца смерці

г. Варшава, Царства Польскае Расійская імперыя

Грамадзянства

Польшча

Навуковая сфера

археалогія, этнаграфія, гісторыя, фалькларыстыка

Альма-матэр

Кракаўскі ўніверсітэт

Вядомы як

археолаг, этнограф, гісторык, фалькларыст

Зыгмунт Глогер (польск.: Zygmunt Gloger; 3 лістапада 1845, в. Тыборы-Камянка(польск.) бел., Ломжынскі павет(руск.) бел., Аўгустоўская губерня(руск.) бел., Польшча (цяпер Высокамазавецкі павет(руск.) бел., Падляскае ваяводства) — 15 жніўня 1910, г. Варшава, Царства Польскае Расійская імперыя) — польскі археолаг, этнограф, гісторык, фалькларыст.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Прадстаўнік шляхецкага роду герба Прус(руск.) бел.. Ураджэнец Падляшша. У 1867 годзе скончыў Варшаўскую галоўную школу(руск.) бел.. У наступным годзе паступіў на гісторыка-археалагічнае аддзяленне Ягелонскага ўніверсітэта. На яго далейшую навуковую кар'еру ў этнаграфіі вялікі ўплыў аказалі сустрэчы з прафесарам В. Полем(руск.) бел. і О. Кольбергам(бел. (тар.)) бел.

Скончыў Кракаўскі ўніверсітэт у 1870 годзе. 3 1870 у маёнтку Яжава(польск.) бел. пад Тыкоцінам. Зрабіў шмат фальклорна-этнаграфічных і краязнаўчых экспедыцый па Польшчы, Беларусі, Літве.

Навуковая дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

Асноўныя працы: «Вясельныя ўрачыстасці» (1869, пад псеўд. Прускі; змясціў беларускія матэрыялы з Брэсцкага і Трокскага паветаў), «Кніга рэчаў польскіх» (1896), «Польскі год у жыцці, традыцыі і песні» (1900), «Гістарычная геаграфія зямель даўняй Польшчы» (1900, змешчаны матэрыялы пра ВКЛ, Беларусь), «Драўлянае будаўніцтва і вырабы з дрэва ў даўняй Польшчы» (т. 1—2, 1907—09) і інш. Выдаў зборнік фальклору «Старадаўнія думы і песні», «573 кракавякі» (абодва ў 1877), «Гадавыя звычаі» (1882), «Песні люду» (1892) і інш.

Пра жыццё, звычаі, абрады і вераванні бел. народа пісаў у артыкуле «Земляробчыя абрады» (1867), «Звычаі народа з ваколіц Тыкоціна і Бельска» (1868), «Забабоны і ўяўленні наднарвенскага люду пра птушак, паўзуноў і насякомых» (1877) і інш. Беларускія матэрыялы і ў працах пра краязнаўчыя падарожжы (кніга «Далінамі рэк: Апісанні падарожжа ўздоўж Нёмана, Віслы, Буга і Бебжы», 1903; артыкулы «3-над Нёмана», 1872, «Падарожжа Нёманам», 1888, «На хвалях Бута», 1890; «У даліне Бебжы», 1892, і інш.). Даследаваў помнікі археалогіі каменнага і бронзавага вякоў на Гродзеншчыне, Брэстчыне.

Сабраў у Яжэве багатую бібліятэку, вялікую музейную калекцыю археалагічных, этнаграфічных, археаграфічных, нумізматычных і сфрагістычных матэрыялаў. Тут захоўваліся беларускія матэрыялы са збораў М. Федароўскага, А. Кіркора, К. Тышкевіча і Я. Тышкевіча, А. Ельскага і інш. У яго «Старапольскай энцыклапедыі» (т. 1— 4, 1900—0З, 5-е выд. 1985) каля 1000 ілюстрацый, шматлікія беларускія матэрыялы па гісторыі, геаграфіі, драўлянай і мураванай архітэктуры, кнігадрукаванні, матэрыяльнай і духоўнай культуры беларусаў, якія Зыгмунт Глогер збіраў і даследаваў усё жыццё.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Васілевіч У. А. Збіральнікі: Оскар Кольберг, Зыгмунт Глогер, Іван Берман, Аляксандр Троіцкі, Аляксандр Пшчолка, Эма Яленская-Дмахоўская, Бірута, Уладзіслаў Вярыга, Чэслаў Пяткевіч, Казімір Машынскі / АН БССР, Ін-т мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклору; Навук. рэд. А. С. Фядосік — Мн.: Навука і тэхніка, 1991. ISBN 5-343-00674-4
Commons