Рагацік
Выгляд
(Пасля перасылкі з Клаварыядэльфус)
Рагацік | |||||||||||||||||||||
![]() Рагацік песцікавы (Clavariadelphus pistillaris) | |||||||||||||||||||||
Навуковая класіфікацыя | |||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
прамежныя рангі
| |||||||||||||||||||||
Міжнародная навуковая назва | |||||||||||||||||||||
Clavariadelphus Donk, 1933 | |||||||||||||||||||||
Тыпавы від | |||||||||||||||||||||
|
Рага́цік[1], клаварыядэльфус (Clavariadelphus») — род базідыяльных грыбоў сямейства Рагацікавыя (Clavariadelphaceae).
Апісанне
[правіць | правіць зыходнік]Пладовае цела грыба булавападобнай формы.
Распаўсюджанне і экалогія
[правіць | правіць зыходнік]Грыбы роду распаўсюджаны ва ўмераных абласцях Еўразіі, Японіі і Паўночнай Амерыкі. Пладовыя целы з’яўляюцца ў ліпені—верасні ў хвойных мяшаных лясах на глебе, апалай ігліцы і лісці, часам сярод імхоў.
Рагацік песцікавы (Clavariadelphus pistillaris) занесены ў Чырвоную кнігу Беларусі. Ахоўваецца на тэрыторыі Літвы, Латвіі, Расіі, Украіны і Польшчы[2].
Віды
[правіць | правіць зыходнік]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7c/Clavariadelphus_ligula_060922b.jpg/220px-Clavariadelphus_ligula_060922b.jpg)
Род налічвае 7 відаў і шэраг разнавіднасцей [1] (22[3]).
На тэрыторыі Беларусі сустракаюцца 2 віды: Рагацік язычковы (Clavariadelphus ligula) і Рагацік песцікавы (Clavariadelphus pistillaris)[1].
Зноскі
- ↑ а б в БелЭн 2001.
- ↑ Рагацік песцікавы ў Чырвонай кнізе Беларусі Архівавана 20 студзеня 2021.
- ↑ Clavariadelphus // Encyclopedia of Life (англ.)
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Рагацік // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 13: Праміле — Рэлаксін / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 2001. — Т. 13. — С. 195. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0216-4 (т. 13).
- Рогатики // Большая советская энциклопедия : ([в 30 т.]) / гл. ред. А. М. Прохоров. — 3-е изд.. — М. : Советская энциклопедия, 1969—1978. (руск.)
- Жизнь растений: в 6-ти томах. / Под редакцией А. Л. Тахтаджяна, главный редактор чл.-кор. АН СССР, проф. А.А. Федоров. — М.: Просвещение, 1974. (руск.)
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]- Atlas of Living Australia Архівавана 27 сакавіка 2018. (англ.)