Лагоўка
| Лагоўка | |
|---|---|
| Характарыстыка | |
| Даўжыня |
|
| Вадацёк | |
| Выток | |
| • Каардынаты | 53°51′27,40″ пн. ш. 26°36′52,70″ у. д.HGЯO |
| Вусце | Вадзічанька |
| • Каардынаты | 53°50′51,90″ пн. ш. 26°33′26,40″ у. д.HGЯO |
| Размяшчэнне | |
| Водная сістэма | Вадзічанька → Уса → Нёман → Балтыйскае мора |
|
|
|
| Краіна | |
| Рэгіён | Мінская вобласць |
| Раёны | Валожынскі раён, Стаўбцоўскі раён |
   |
|
 выток вусце |
|
|
— выток, — вусце |
|
Лаго́ўка[1] — рака ў Валожынскім і Стаўбцоўскім раёнах Мінскай вобласці Беларусі, правы прыток ракі Вадзічанька (басейн Нёмана).
Даўжыня ракі 3,5 км[1][2]. Пачынаецца каля вёскі Забор’е Валожынскага раёна, упадае ў Вадзічаньку за 2,5 км на паўночны захад ад вёскі Пятрылавічы Стаўбцоўскага раёна. На ўсім працягу каналізаваная, у вярхоўі прымае сцёк з сеткі меліярацыйных каналаў.
Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ а б Блакітная 1994.
- ↑ Агульная характарыстыка рачной сеткі Мінскай вобласці // Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь» Архівавана 20 кастрычніка 2016. (руск.)
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Лаго́ўка // Блакітная кніга Беларусі : Энцыклапедыя / рэдкал.: Н. А. Дзісько і інш. — Мн.: БелЭн, 1994. — С. 212. — 415 с. — 10 000 экз. — ISBN 5-85700-133-1.