Леанід Галяк

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Леанід Галяк
Партрэт
Род дзейнасці грамадскі дзеяч, юрыст
Дата нараджэння 31 кастрычніка 1910(1910-10-31)
Месца нараджэння
Дата смерці 3 красавіка 1980(1980-04-03) (69 гадоў)
Месца смерці
Месца працы
Альма-матар
Член у

Леанід Галяк (31 кастрычніка 1910, Вільня — 3 красавіка 1980, Стэмфард, штат Канектыкут, ЗША) — беларускі грамадскі дзеяч, юрыст.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў Вільні 31 кастрычніка 1910 года (паводле грыгарыянскага стылю).

Вучыўся ў Віленскай беларускай гімназіі, пасля перайшоў у прыватную польскую гімназію імя Тадэвуша Чацкага, што мясцілася на Пагулянцы на вуліцы Вівульскага, пасля ў дзяржаўнай гімназіі імя Жыгімонта Аўгуста на рагу Малой Пагулянкі і Буфаловай Гары. Вясною 1929 года вярнуўся зноў у Віленскую беларускую гімназію, якую скончыў у 1930 годзе.

У 19301935 гг. вучыўся на хімічным, а пазней юрыдычным факультэце Віленскага ўніверсітэта. У часе нямецкай акупацыі працаваў юрыстам у Мінскай акрузе. Быў удзельнікам Другога Усебеларускага кангрэсу. Падчас вайны захаваў і пазней перадаў асобнік Статуту ВКЛ у беларускую бібліятэку імя Францішка Скарыны ў Лондане: паводле апісальнага ліста, разам з якім у бібліятэку перадалі асобнік, статут быў украдзены ў немца, які сам раней яго ўкраў з мінскай дзяржаўнай бібліятэкі.

З лета 1944 года ў эміграцыі. У 19441945 гг. — супрацоўнік Галоўнага кіраўніцтва вайсковых спраў БЦР. Заснаваў Беларускае бюро ў Брытанскай зоне акупацыі Германіі. Адзін з заснавальнікаў Саюза беларускіх журналістаў на чужыне і выдання «Летапіс беларускай эміграцыі».

З 1949 года жыў у ЗША. Адзін з заснавальнікаў і першы рэдактар газеты «Беларус» (1950—1951). Сябра БАЗА, у 1953—1956 гг. уваходзіў ва ўправу Стэмфардскага аддзела арганізацыі. У 1955 г. выйшаў з Рады БНР, а ў наступным годзе і з БАЗА. Спрычыніўся да заснавання Камітэта вызвалення Беларусі.

Аўтар «Успамінаў» (надрукаваныя ў 2-х тамах у 19821983 гг.), якія пазбаўленыя палітычнай ангажаванасці і поўныя тонкага гумару ў апісанні побыту ды й характараў беларускіх грамадскіх дзеячоў як у Беларусі, так і на эміграцыі.

Памёр 3 красавіка 1980 г. у Стамфард (Канектыкут). Пахаваны ў Іст-Брансвіку на могілках парафіі Жыровіцкай Божай Маці БАПЦ.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]