Лебедзь малы

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Малы лебедзь
Bewicks.swan.sideon.arp.jpg
Навуковая класіфікацыя
Міжнародная навуковая назва

Cygnus bewickii
(Yarrell, 1830)

Ахоўны статус
Wikispecies-logo.svg
Сістэматыка
на Віківідах
Commons-logo.svg
Выявы
на Вікісховішчы
ITIS  714735
NCBI  541010
EOL  4383209
FW  368620

Малы лебедзь (Cygnus bewickii) — від птушак з сямейства качыных.

Агульная характарыстыка[правіць | правіць зыходнік]

Белы, жоўтая дзюба з чорным канцом. Малы лебедзь вельмі падобны да клікуна, але меншы ростам: даўжыня цела 115—127 см і 170—195 см размах крылаў. Важыць малы лебедзь каля 5—6 кг. Самка крыху меншая за самца.

Голас малога лебедзя таксама падобны да голаса клікуна, толькі цішэй і ніжэй. Акрамя гэтага ў малога лебедзя дзюба мае больш чорнага колеру, тады як у клікуна наадварот, чорны колер прысутнічае толькі на кончыку дзюбы.

Пашырэнне[правіць | правіць зыходнік]

Насяляе азёры, а таксама разлівы рэк у травяністай або балоцістай тундры; зімоўкi ў вусцях рэк, прыбярэжных азёрах, а таксама марскіх затоках.

Арэал на поўначы Палеарктыкі ад паўвострава Канін да вусця Калымы і вострава Аджон і Чукоткі. Пералётны від. Месца зiмовак: паўночны захад Еўропы (галоўным чынам Галандыя, Брытанскія астравы і Ірландыя), лакальна Паўднёвая Еўропа, узбярэжжа Каспійскага мора, Паўднёвая, Цэнтральная і Усходняя Азія. На тэрыторыі Беларусі вельмі рэдкі, залётны ў час міграцый від.

Асаблівасці біялогіі[правіць | правіць зыходнік]

Гняздо ладзіць на купіне або сухім грунце, у месцы з добрым аглядам. Яно ў выглядзе кола, галоўным чынам з моху; верхняя частка з сухіх водных раслін, у высцілцы, акрамя таго, пух або пер’е.

Яйкi (2—5) пераважна падоўжаныя або наблiжаныя да элiптычных, белаватыя (пад час наседжвання з’яўляюцца жоўта-карычневыя плямы).

Падвiды[правіць | правіць зыходнік]

  • C. c. bewickii — Палеарктыка;
  • C. c. columbianus — Неаарктыка.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Птушкі Еўропы: Палявы вызначальнік / пад рэд. М. Нікіфарава. — Варшава: Навуковае выдавецтва ПНВ, 2000.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]