Майт Метсанурк

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Майт Метсанурк
Mait Metsanurk
Eduard Hubel 1911.jpg
Асабістыя звесткі
Імя пры нараджэнні Эдуард Хубель
Дата нараджэння 19 лістапада 1879(1879-11-19)[1]
Месца нараджэння в. Метсанука, Дэрпцкі павет, Ліфляндская губерня Расійскай імперыі (цяпер Тартумаа, Эстонія)
Дата смерці 21 жніўня 1957(1957-08-21)[2][1] (77 гадоў)
Месца смерці Талін, Эстонская ССР, СССР
Пахаванне
Грамадзянства Расійская імперыя, Эстонія, СССР
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці
Кірунак неарэалізм
Валодае мовамі эстонская мова
Мова твораў эстонская
Грамадская дзейнасць
Партыя
Узнагароды
Ордэн «Знак Пашаны»
Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы

Майт Ме́тсанурк (эст.: Mait Metsanurk, сапраўднае імя Эдуард Ху́бель (эст.: Eduard Hubel); 19 лістапада 1879, в. Метсанука, Дэрпцкі павет, Ліфляндская губерня — 21 жніўня 1957, Талін, ЭССР) - эстонскі пісьменнік.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Майт Метсанурк нарадзіўся малодшым восьмым дзіцем у сялянскай сям'і. Вучыўся ў пачатковай школе ў Оргэ, у 1900 годзе скончыў гарадское вучылішча ў Таліне. Працаваў на розных працах, чыноўнікам, школьным настаўнікам, з 1906 года — журналістам.

У 19241925 і з 1930 па 1936 Майт Метсанурк быў старшынёй Эстонскага літаратурнага таварыства. Пасля ўсталявання савецкай улады ў Эстоніі Майт Метсанурк трымаўся ўбаку ад палітыкі, за што быў выключаны з пісьменніцкай арганізацыі Эстонскай ССР. Быў рэабілітаваны пасля смерці Сталіна ў 1956 годзе.

Памёр у 1957 годзе. Пахаваны ў Таліне на Лясных могілках .

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Друкаваўся з 1904 года. Аўтар твораў сацыяльна-дыдактычнага характару, прасякнутых ідэяй маральнага самаўдасканалення чалавека (зборнікі навел «Боскія дзеці», 1910; «Апошні дзень», 1927; «Жыццё ўрываецца», 1931; «Зямное ярмо», 1933). У раманах — сацыяльна-псіхалагічных «Білем з Вахесаарэ» (1909), «Рабы» (1912), «Вось чалавек!» (1918), «Жыццё і смерць Таавета Сааверэ» (1922), дылогіі «Белае воблака» (1925) і «Чырвоны вецер» (1928), антыклерыкальнай накіраванасці «Званыя і выбраныя» (1937), гістарычных «На рацэ Юмерэ» (1934), «Агонь, які тлее» (1939), «Летні сонцаварот» (1957) і інш. шырыня ахопу гістарычных падзей, своеасаблівая трактоўка ідэйных канфліктаў эпохі, надзённыя праблемы жыцця эстонскай вёскі і інтэлігенцыі, рэалістычны паказ сацыяльных з'яў, тонкі псіхалагізм. Выступаў як драматург.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Eduard Hubel // Eesti biograafiline andmebaas ISIK Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. Метсанурк Майт // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 27 верасня 2015.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Wiki letter w.svg На гэты артыкул не спасылаюцца іншыя артыкулы Вікіпедыі,
калі ласка, карыстайцеся падказкай і пастаўце спасылкі ў адпаведнасці з прынятымі рэкамендацыямі.