Майт Метсанурк

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Майт Метсанурк
Mait Metsanurk
Eduard Hubel 1911.jpg
Асабістыя звесткі
Імя пры нараджэнні: Эдуард Хубель
Дата нараджэння: 19 лістапада 1879(1879-11-19)
Месца нараджэння: в. Метсанука, Дэрпцкі павет, Ліфляндская губерня Расійскай імперыі (цяпер Тартумаа, Эстонія)
Дата смерці: 21 жніўня 1957(1957-08-21)[1] (77 гадоў)
Месца смерці: Талін, Эстонская ССР, СССР
Пахаванне:
Грамадзянства: Расійская імперыя, Эстонія, СССР
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці:
Кірунак: неарэалізм
Валодае мовамі: эстонская мова
Мова твораў: эстонская
Грамадская дзейнасць
Партыя
Узнагароды:
Ордэн «Знак Пашаны»
Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы

Майт Ме́тсанурк (эст.: Mait Metsanurk, сапраўднае імя Эдуард Ху́бель (эст.: Eduard Hubel); 19 лістапада 1879, в. Метсанука, Дэрпцкі павет, Ліфляндская губерня — 21 жніўня 1957, Талін, ЭССР) - эстонскі пісьменнік.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Майт Метсанурк нарадзіўся малодшым восьмым дзіцем у сялянскай сям'і. Вучыўся ў пачатковай школе ў Оргэ, у 1900 годзе скончыў гарадское вучылішча ў Таліне. Працаваў на розных працах, чыноўнікам, школьным настаўнікам, з 1906 года — журналістам.

У 19241925 і з 1930 па 1936 Майт Метсанурк быў старшынёй Эстонскага літаратурнага таварыства. Пасля ўсталявання савецкай улады ў Эстоніі Майт Метсанурк трымаўся ўбаку ад палітыкі, за што быў выключаны з пісьменніцкай арганізацыі Эстонскай ССР. Быў рэабілітаваны пасля смерці Сталіна ў 1956 годзе.

Памёр у 1957 годзе. Пахаваны ў Таліне на Лясных могілках .

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Друкаваўся з 1904 года. Аўтар твораў сацыяльна-дыдактычнага характару, прасякнутых ідэяй маральнага самаўдасканалення чалавека (зборнікі навел «Боскія дзеці», 1910; «Апошні дзень», 1927; «Жыццё ўрываецца», 1931; «Зямное ярмо», 1933). У раманах — сацыяльна-псіхалагічных «Білем з Вахесаарэ» (1909), «Рабы» (1912), «Вось чалавек!» (1918), «Жыццё і смерць Таавета Сааверэ» (1922), дылогіі «Белае воблака» (1925) і «Чырвоны вецер» (1928), антыклерыкальнай накіраванасці «Званыя і выбраныя» (1937), гістарычных «На рацэ Юмерэ» (1934), «Агонь, які тлее» (1939), «Летні сонцаварот» (1957) і інш. шырыня ахопу гістарычных падзей, своеасаблівая трактоўка ідэйных канфліктаў эпохі, надзённыя праблемы жыцця эстонскай вёскі і інтэлігенцыі, рэалістычны паказ сацыяльных з'яў, тонкі псіхалагізм. Выступаў як драматург.

Зноскі

  1. Метсанурк Майт // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 27 верасня 2015.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Wiki letter w.svg На гэты артыкул не спасылаюцца іншыя артыкулы Вікіпедыі,
калі ласка, карыстайцеся падказкай і пастаўце спасылкі ў адпаведнасці з прынятымі рэкамендацыямі.