Мануэль Адрыя

Мануэль Адрыя
ісп.: Manuel Arturo Odría Amoretti
Minister of the Interior of Peru[d] 12 студзеня 1947 — 17 чэрвеня 1948
Папярэднік	Rafael Belaúnde Diez Canseco[d]
прэзідэнт Перу 1 лістапада 1948 — 1 чэрвеня 1950
Папярэднік	Zenón Noriega Agüero[d]
Пераемнік	Zenón Noriega Agüero[d]
34-ы прэзідэнт Перу 28 ліпеня 1950 — 28 ліпеня 1956
Папярэднік	Zenón Noriega Agüero[d]
Пераемнік	Manuel Prado Ugarteche[d]
Нараджэнне	26 лістапада 1897(1897-11-26) Tarma[d], Tarma Province[d], Рэгіён Хунін, Перу
Смерць	18 лютага 1974(1974-02-18) (76 гадоў) Ліма, правінцыя Ліма[d], Ліма, Перу
Імя пры нараджэнні	ісп.: Manuel Arturo Odría Amoretti
Маці	Zoila Amoretti[d]
Жонка	María Delgado Romero[d]
Грамадзянства	Перу
Партыя	Odriíst National Union[d]
Адукацыя	Нацыянальны ўніверсітэт Сан-Маркас
Род войскаў	Peruvian Army[d]
Званне	генерал
Узнагароды
Медыяфайлы на Вікісховішчы

Мануэль Артура Адры́я Амарэці (ісп.: José Manuel Arturo Odría Amoretti; 26 лістапада 1896, Тарма — 18 лютага 1974, Ліма) — перуанскі ваенны і палітычны дзеяч. Прэзідэнт Перу з 29 кастрычніка 1948 па 28 траўня 1950 і з 28 ліпеня 1950 па 28 ліпеня 1956 года.

Біяграфія

Адрыя нарадзіўся ў горадзе Тарма 26 лістапада 1897 года. У 1915 годзе скончыў Ваенную Акадэмію і паступіў на службу ва ўзброеныя сілы Перу. Удзельнічаў у вайне з Эквадорам у званні падпалкоўніка, неўзабаве пасля вайны Адрыя атрымаў званне генерала.

У 1945 годзе, пры падтрымцы АПРА, да ўлады прыйшоў Хасэ Бустамантэ і Рывера, у якога неўзабаве здарыўся сур’ёзны канфлікт з лідарам АПРА Віктарам Ая дэ ла Торэ. Бустамантэ прызначыў Мануэля Адрыя на пасаду міністра паліцыі, бо ён быў адным з галоўных супернікаў гэтай арганізацыі.

У кастрычніку 1948 года частка ваенна-марскіх афіцэраў і маракоў забілі вышэйшых афіцэраў і захапілі пяць ваенных караблёў, пасля чаго высадзіліся на бераг і захапілі ваенна-марское вучылішча, склады са зброяй, а таксама Крэпасць караля Філіпа. Пасля таго як лаяльныя прэзідэнту войскі падавілі паўстанне, Хасэ Бустамантэ істотна абмежаваў грамадзянскія правы.

У арганізацыі паўстання Бустамантэ абвінаваціў АПРА, па ягоным указанні ўрадавыя войскі занялі штаб гэтай арганізацыі, захапілі маёмасць і газеты, якія належалі АПРА, таксама былі арыштаваныя некалькі лідараў арганізацыі. Гэтыя крокі аказаліся недастатковымі, многія вайскоўцы заставаліся незадаволенымі прэзідэнтам і патрабавалі поўнай забароны АПРА, але прэзідэнт Бустамантэ на гэта не пайшоў, і 29 кастрычніка 1948 года Мануэль Адрыя арганізаваў дзяржаўны пераварот, у выніку якога прыйшоў да ўлады.