Маратхі (мова)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Маратхі
Саманазва: मराठी
Краіны: Індыя
Рэгіёны: Махараштра, Гоа, Даман і Дыу
Афіцыйны статус: Махараштра
Агульная колькасць носьбітаў: каля 72 млн
Класіфікацыя
Катэгорыя: Мовы Еўразіі

Індаеўрапейская сям'я

Індаіранская галіна
Індаарыйская група
Паўднёвая падгрупа
Моўныя коды
ISO 639-1: mr
ISO 639-2: mar
ISO 639-3: mar
Гл. таксама: Праект:Лінгвістыка

Маратхі (саманазва मराठी) — індаеўрапейская мова, родная для народа маратхі. Адна з 23 афіцыйных моў Індыі. Мае дзяржаўны статус у Махараштры, выкарыстоўваецца ў афіцыйных дакументах у Гоа і Даман і Дыу.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Маратхі сфарміравалася на аснове моў санскрыт і апабраханша. Ранняя пісьменнасць вядомая з 1012 г. Першапачатковы росквіт прыйшоўся на XIII ст., калі яна выкарыстоўвалася на тэрыторыі сучаснага штата Махараштра ў якасці прыдворнай мовы, у справаводстве, паэзіі. На маратхі была перакладзена Бхагаватгіта. Сярэдневяковая форма маратхі да нашых дзён выкарыстоўваецца ў рэлігійных богаслужэннях.

Наступны перыяд развіцця маратхі прыпадае на існаванне Імперыі Маратхаў у сяр. XVII — XVIII стст. У XIX ст. адбылося рэфармаванне, паступовае прыбліжэнне да гутарковых дыялектаў. З 1835 года выкарыстоўваецца ў сродках масавай інфармацыі.

Пісьменнасць[правіць | правіць зыходнік]

Пісьмо на аснове дэванагары, але да сярэдзіны XX ст. выкарыстоўваліся і іншыя формы пісьменнасці.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]