Марыс дэ Вламінк

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Марыс дэ Вламінк
Дата нараджэння:

4 красавіка 1876(1876-04-04)[1][2][3][4]

Месца нараджэння:

Парыж, дэпартамент Сена[d], Францыя[5]

Дата смерці:

11 кастрычніка 1958(1958-10-11)[6][3][4] (82 гады)

Месца смерці:

Руэй-ла-Гадэльер[d], дэпартамент Эр і Луар, рэгіён Цэнтр — Даліна Луары, Францыя

Грамадзянства:

Flag of France.svg Францыя[7]

Род дзейнасці:

мастак, пісьменнік, скульптар, графік

Commons-logo.svg Працы на Вікісховішчы

Марыс дэ Вламінк (фр.: Maurice de Vlaminck; 4 красавіка 1876, Парыж11 кастрычніка 1958) — французскі жывапісец і графік. Прадстаўнік фавізму.

Самавучка. Фарміраваўся пад уплывам В. ван Гога і П. Сезана. Раннія творы (пач. XX ст.) дынамічныя па кампазіцыі, напружана-кантрастныя і крыкліва-зыркія па колеры і пейзажы: «Чырвоныя дрэвы», «Дом пад дрэвам», «Цырк», «Нацюрморт з яблыкамі» (усе 1906), «Баркі на Сене» (1907), «Буксір каля Шату» (1908), «Кветкі» (1909); партрэт «А. Дэрэна» (1905), «Аўтапартрэт» (1912) і інш. Творам 1920—30-х г. («Руэй-ла-Гадэльер», «Царква ў Авер-сюр-Уаз. Памяці ван Гога») уласціва драматычная экспрэсія, змрочны каларыт. Працаваў у галіне станковай і кніжнай графікі (гравюры на дрэве «Жаночая галава», «Аржэнтоль», літаграфія «Сен-ле-Таверні» і інш.).

Зноскі

  1. data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011. Праверана 10 кастрычніка 2015.
  2. Maurice de Vlaminck
  3. 3,0 3,1 Maurice de Vlaminck // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. 4,0 4,1 Maurice de Vlaminck // SNAC Праверана 9 кастрычніка 2017.
  5. Вламинк Морис де // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 28 верасня 2015.
  6. Вламинк Морис де // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 27 верасня 2015.
  7. 7,0 7,1 artist list of the National Museum of Sweden — 2016. Праверана 27 лютага 2016.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Буйвал В. Вламінк // БЭ ў 18 т. Т. 4. Мн., 1997.