Мовы Кот-д’Івуара

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search

Кот-д’Івуар — шматмоўная краіна. На сённяшні дзень у дзяржаве налічваецца 80 моў. Аднымi з найбольш распаўсюджаных з’яўляюцца французская, ква, баўламі і сенуфа.

Моўная геаграфія Кот-д’Івуара[правіць | правіць зыходнік]

Афіцыйная мова, французская, была уведзена ў каланіяльным перыядзе. Гэта мова выкладаецца ў школах і служыць як «лінгва франка» ў краіне. 70 або каля таго моў карэнных народаў можна падзяліць на 5 галоўных галін нігера-кангалезскай сям’і. У паўднёва-ўсходнім сектары размяшчаюцца мовы ква, некаторыя такія як баўламі і аньi (2-3 млн і 1 млн чалавек) частка дыялектнага кантынуму з мовай акання ў Гане, і іншым, такі як атыэ (500 000 чалавек) больш разыходзяцца. На баўламі кажуць на ўсходзе возера Кос і ў сталіцы краіны Ямусукра, а на аньi ўздоўж мяжы з Ганай. У паўднёва-заходнім сектары размяшчаюцца мовы кру, такія як бэце і ве, паўмільёна у кожнага, і дзіда (250 000), аднесены да моў Лiберыі. На паўночным захадзе, уздоўж мяжы з Гвінеяй і праз возера Кос ў цэнтры краіны, размяшчаюцца мовы манда, такія як дадзены (мільён размаўляюць) і гуро (паўмільёна, на возеры). Возера і рака Бандама падзялілі ўсход краіны моў ква ад захаду моў кру і манда. Праз цэнтр і поўнач размяшчаюцца розныя мовы сенуфа, такія як сенар (мільён носьбiтаў). У паўночна-заходнім куце, бліжэйшым Нацыянальным парку Камоэ пражываюць чвэрць мільёна размаўлялых, такія як дзьюла, які ўяўляе сабой «лінгва франка» з суседнiм Буркіна-Фасо.

Арфаграфiя[правіць | правіць зыходнік]

Для запісу моў народаў Кот-д’Івуара выкарыстоўваецца практычная арфаграфія, прынятая ў 1979 годзе. Алфавіты ўсіх моў краіны заснавальны на лацінцы. Для абазначэння пэўных гукаў, якія прысутнічаюць у маўленні той ці іншай мовы, былі распрацаваны асобныя літары з гачкамі.

Спасылкi[правіць | правіць зыходнік]