Мухамад Ікбал

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Мухамад Ікбал
Iqbal.jpg
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння:

9 лістапада 1877(1877-11-09)[1][2]

Месца нараджэння:

Горад Сіялкот, Пенджаб[d], Брытанская Індыя, Злучанае каралеўства Вялікабрытаніі і Ірландыі

Дата смерці:

21 красавіка 1938(1938-04-21)[3][1][2] (60 гадоў)

Месца смерці:

Лахор, Пенджаб[d], Брытанская Індыя, Вялікабрытанія

Грамадзянства:

British Raj Red Ensign.svg Брытанская Індыя

Бацька:

Sheikh Noor Muhammad[d]

Дзеці:

Javid Iqbal[d]

Альма-матар:

Юрыдычны факультэт Лонданскага гарадскога ўніверсітэта[d]
Murray College[d]
Murray College[d]
Кембрыджскі ўніверсітэт
Мюнхенскі ўніверсітэт Людвіга-Максіміліяна
Murray College[d]
Трыніці-каледж[d]
Мюнхенскі ўніверсітэт Людвіга-Максіміліяна
Урадавы Каледж[d]
Урадавы Каледж[d]
Гейдэльбергскі ўніверсітэт

Літаратурная дзейнасць
Род дзейнасці:

філосаф, пісьменнік, паэт, дзіцячы пісьменнік, палітык, адвакат

Мова твораў:

урду[4]

allamaiqbal.com
Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы

Аляма Мухамад Ікбал (урду: علامه محمد اقبال, англ.: Allama Muhammad Iqbal; 9 лістапада 1877-21 красавіка 1938) — паэт, філосаф і грамадскі дзеяч Брытанскай Індыі, ключавая фігура ў літаратуры урду і мысліцель, які лічыцца духоўным бацькам Пакістана, прадвеснікам стварэння гэтай краіны. Яго працы напісаны на урду, персідскай і англійскай мовах.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Ікбал нарадзіўся 9 лістапада 1877 года ў Сіялкоце, у сям'і краўца, вядомага сваёй набожнасцю. Пачатковую адукацыю атрымаў у родным горадзе. У 1892 годзе ажаніўся з Карым-Бібі, дачкой гуджарацкага доктара.

У 1895 годзе Ікбал паступіў ва ўрадавы каледж у Лахоры, дзе пачаў вывучаць філасофію, арабскую і англійскую літаратуру; сярод яго настаўнікаў быў арыенталіст Томас Уокер Арнальд, параіў яму наведаць Еўропу для пашырэння светагляду. У 1899 годзе атрымаў магістарскую ступень. Затым працягнуў адукацыю ў Англіі і Германіі. Вывучаў філасофію, а таксама юрыспрудэнцыю, літаратуру і арабскую мову. З 1908 года — прафесар філасофіі.

Выступаў у друку з канца 1890-х гг. Пісаў вершы на урду, пенджабі і персідскай мове. З асобнай кнігай паэзіі дэбютаваў ў 1915 годзе («Сакрэты свайго Я»).

У 1922 годзе пасвечаны каралём Георгам V у рыцары. У 1930 годзе Ікбал ў якасці ганаровага старшыні сесіі Мусульманскай лігі выступіў за стварэнне мусульманскай дзяржавы ў складзе незалежнай індыйскай федэрацыі.

Ікбал памёр 21 красавіка 1938 гады ў Лахоры. У 1953 годзе было заснавана «Таварыства Ікбала» («Базм-е-Ікбал»).

  1. 1,0 1,1 Encyclopædia Britannica
  2. 2,0 2,1 (unspecified title)
  3. data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011.
  4. 4,0 4,1 http://data.bnf.fr/ark:/12148/cb11908261j