Мікалай Міхайлавіч Чагін

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Мікалай Міхайлавіч Чагін
Architect Nikolay Chagin.jpg
Дата нараджэння: 1823
Месца нараджэння:
Дата смерці: 1909
Месца смерці:
Месца пахавання:
Альма-матар:
Узнагароды:
Commons-logo.svg Мікалай Міхайлавіч Чагін на Вікісховішчы

Мікалай Міхайлавіч Чагін (1823—1909) — рускі архітэктар. Будаваў у стылі эклектыка. Кіраваў будаўніцтвам праваслаўных храмаў на захадзе Расійскай імперыі (у асноўным тэрыторыя сучасных Літвы і Латвіі). Акадэмік архітэктуры, сапраўдны стацкі саветнік, узнагароджаны ордэнамі Св. Ганны III ступені і Св. Станіслава III ступені.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў Арле, у небагатай сям’і гандляра абуткам. Скончыўшы гарадское трохкласнае вучылішча, звярнуў на сябе ўвагу здольнасцямі да малявання і чарчэння, хадайніцтвам мясцовага губернатара М. В. Васільчыкава(руск.) бел. Мікалай Чагін быў адпраўлены за казённы кошт вучыцца ў Пецярбургскі тэхналагічны інстытут(руск.) бел.. Скончыў яго ў 1845 годзе з сярэбраным медалём. Адразу ж паступіў на архітэктурныя курсы ў Пецярбургскую акадэмію мастацтваў, дзе зімой вучыўся маляванню і чарчэнню, летам працаваў на будаўніцтве чыгункі Пецярбург — Масква.

У 1848 годзе Чагін атрымаў дыплом архітэктара. Неўзабаве паступіў на пасаду грамадзянскага інжынера пры Гродзенскай палаце дзяржаўных маёмасцяў. У 1850 годзе быў прызначаны архітэктарам па пабудове праваслаўных цэркваў у Віцебскай і Магілёўскай губернях. У 18501854 гадах ім былі перабудаваны і пабудаваны 124 аб’екта. 13 жніўня 1853 года савет Акадэміі мастацтваў узвёў яго ў званне акадэміка архітэктуры. Ён быў узнагароджаны ордэнамі Св. Ганны III ступені і Св. Станіслава III ступені.

З 3 кастрычніка 1864 года займаў пасаду віленскага губернскага архітэктара[1].

У 1885 годзе ў сувязі з адмовай губернатара Жамчужнікава(руск.) бел. ў прадастаўленні водпуску, сыходзіць у адстаўку.

Да 80-х гадоў XIX стагоддзя Елгаўскі храм святых Сімяона і Ганны(руск.) бел. моцна састарэў без капітальнага рамонту. Акрамя таго, Мітава (цяпер Елгава) была цэнтрам Курляндскай губерні; статус горада пры хуткім росце яго насельніцтва, у тым ліку і праваслаўнага, патрабавалі перабудовы яго кафедральнага сабора. Гэтая задача была ўскладзена на Чагіна. У канцы 1888 года яго праект быў ухвалены, а ў пачатку 1890 года пачаліся будаўнічыя працы, якія скончыліся ў лістападзе 1892 года.

Адной з самых вядомых пабудоў Чагіна з’яўляецца Царква Уваскрэшання Хрыстова(руск.) бел. ў Фаросе (1892).

Памёр Мікалай Міхайлавіч у доме свайго сына ў Санкт-Пецярбургу.

Галерэя[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі