Анатоль Мікалаевіч Кулагін

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Анатоль Мікалаевіч Кулагін
Дата нараджэння 23 студзеня 1947(1947-01-23) (72 гады)
Месца нараджэння
Грамадзянства
Род дзейнасці мастацтвазнавец, гісторык архітэктуры
Месца працы
Навуковая ступень доктар мастацтвазнаўства[d] (2005)
Альма-матар
Член у
Узнагароды і прэміі

Анатоль Мікалаевіч Кулагін (23 студзеня 1947, Барысаў) — беларускі мастацтвазнавец, гісторык архітэктуры. Кандыдат (1986), доктар мастацтвазнаўства (2005).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў Беларускі політэхнічны інстытут (1960). Працаваў архітэктарам у інстытуце «Белмясцпрампраект», асістэнтам мастака на кінастудыі «Беларусьфільм». З 1970 у Інстытуце мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклору АН Беларусі.

Член Саюза архітэктараў Беларусі з 1979 года, навуковага савета ІМЭФ НАН Беларусі і Таварыства аховы помнікаў з 1986 года.

Навуковая дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

Працы гісторыі і тэорыі архітэктуры і мастацтва Беларусі: «Архітэктура палацава-сядзібных ансамбляў Беларусі. Другая палова XVII — пачатак XIX ст.» (1981), «Помнікі Слоніма» (у сааўт. з В. Б. Караткевіч, 1983), «Ambony rokokowe w kosciołach na Białorusi» (Biuletyn Historii Sztuki[pl]. 1988, № 1-2), «Архітэктура і мастацтва ракако на Беларусі: У кантэксце агульнаеўрапейскай культуры» (1989), «Архітэктары Савецкай Беларусі: Біяграфічны даведнік» (у аўтарскім калектыве, 1991), «Шэдэўры архітэктуры ракако. Гісторыка-архітэктурны нарыс» (1991), «Адраджэнне готыкі» (1993), «Элітная архітэктура барока Беларусі ў агульнаеўрапейскім кантэксце» (1998).

Адзін з аўтараў «Збору помнікаў гісторыі і культуры Беларусі» (т. 1—7, 19841988; Дзяржаўная прэмія Беларусі 1990), «Гісторыі беларускага мастацтва» (т. 2—3, 1988—89), кніга «Страчаная спадчына» (1998). У суаўтарстве з А. Валахановічам выдаў кнігу «Дзержинщина: Прошлое и настоящее» (1986). Працуючы над кнігай, аб’ездзіў усе архітэктурныя помнікі і помнікі прыроды раёна, зрабіў замеры, замалёўкі, фотаздымкі іх і змясціў у кнізе[1].


Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Беларусі (1990), прэміі «За духоўнае адраджэнне» (2002), польскай прэміі «Przegląd Wschodni 2001». Узнагароджаны дыпломам XIV Рэспубліканскага конкурсу лепшых архітэктурных твораў (2009), Ганаровай граматай архібіскупа Т. Кандрусевіча (2009).

Творы[правіць | правіць зыходнік]

  • Архитектура дворцово-усадебных ансамблей Белоруссии: Вторая половина XVIII — начало XIX в. Мн., 1981;
  • Помнікі Слоніма. Мн., 1983 (разам з В. Б. Караткевіч);
  • Дзержинщина: Прошлое и настояшее. Мн., 1986 (разам з А. І. Валахановічам),
  • Шэдэўры архітэктуры ракако. Мн., 1991.
  • Элітная архітэктура барока Беларусі ў агульнаеўрапейскім кантэксце // Барока ў беларускай культуры і мастацтве. Мн., 1998;
  • Ambony rokokowe w kościołach na Białorusi // Biuletyn Historii Sztuki(польск.) бел.. 1988. № 1—2.

Зноскі

  1. Кулагін Анатоль Мікалаевіч // Памяць: Гісторыка-дакументальная хроніка Дзяржынскага раёна. Мінск, 2004. С. 606.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Памяць: Гісторыка-дакументальная хроніка Дзяржынскага раёна. Мінск, 2004.