Міхай Бабіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Міхай Бабіч
Rippl-babits.jpg
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння:

26 лістапада 1883(1883-11-26)[1]

Месца нараджэння:

Сексард, Сексардскі яраш[d], медзье Тольна[d], Венгрыя

Дата смерці:

8 жніўня 1941(1941-08-08) (57 гадоў), 4 жніўня 1941(1941-08-04)[2] (57 гадоў) ці 5 жніўня 1941(1941-08-05)[3] (57 гадоў)

Месца смерці:

Будапешт, Венгрыя[4]

Пахаванне:

Керэпешы[d]

Грамадзянства:

Flag of Hungary (1915-1918, 1919-1946).svg Венгрыя

Літаратурная дзейнасць
Род дзейнасці:

паэт, пісьменнік, перакладчык, пісьменнік-фантаст, ідыст

Мова твораў:

венгерская мова[5] і Іда

Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы

Мі́хай Ба́біч (венг.: Babits Mihály, 26 лістапада 1883, Сексард — 4 жніўня 1941, Будапешт) — венгерскі паэт, пісьменнік і перакладчык.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Бабіч нарадзіўся ў яўрэйскай сям'і. З 1901 па 1905 год ён вучыўся ў Будапешцкім універсітэце па спецыяльнасці настаўніка. Некаторы час ён працаваў настаўнікам у школах гарадоў Бая, Сегеда, Будапешта і Фагараша. З 1908 года ён стаў займацца літаратурай. У 1916 годзе ён стаў адным з рэдактараў венгерскага літаратурнага часопіса «Захад» (венг. Nyugat).

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Яго першы зборнік быў выдадзены ў 1908 годзе, і ён зваўся «Лісце з вянка Ірысіна». Пазней ён выпусціў зборнікі «Рэчытатыў» (1916), «Востраў і мора» (1925) і «У гонцы з гадамі» (1928).

Бабіч таксама пераклаў на венгерскую мову творы «Боская камедыя» Дантэ Аліг'еры, «Бура» Уільяма Шэкспіра і некалькі твораў, напісаных на латыні.

У некаторых сваіх творах Бабіч выступае супраць войнаў і імперыялізму. І ў сваім лепшым творы «Кніга Іоны», напісаная ім незадоўга да смерці ён пратэставаў супраць фашызму.

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]