Набу

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да навігацыі Перайсці да пошуку
Набу
En profile. Statue of god Nabu, from Nimrud, Iraq, 8th century BCE. Iraq Museum.jpg
Статуя VIII ст. да н. э.
бог пісьма і мудрасці
Міфалогія Шумера-акадская
Пол мужчынскі пол
Бацька Мардук
Маці Cарпаніт
Жонка Ташмету
У іншых культурах Апалон
Commons-logo.svg Набу на Вікісховішчы

Набу́ (акад.: 𒀭𒀝) — старажытны месапатамскі бог пісьма і мудрасці.

Паходжанне[правіць | правіць зыходнік]

Імя Набу паходзіць ад семіцкага кораня n_b і можа быць перакладзена як «вяшчун». Цэтрам яго шанавання з'яўлялася горад Барсіпа ў Вавілоніі. Але яшчэ ў эпоху Хамурапі ён не ўзгадваўся ў пісьмовых крыніцах. Мяркуецца, што вавіланяне запазычылі яго культ у Эбле, а афіцыйны характар ён набыў толькі ў эпоху касіцкай дынастыі.

Функцыі[правіць | правіць зыходнік]

Набу разглядаўся як сын і пісец бога Мардука, а таксама як бог-заступнік горада Барсіпа каля Вавілона. Лічылася, што ён апекаваў пісцоў, настаўнікаў, астролагаў, сімвалізаваў сабою мудрасць.

Шанаванне[правіць | правіць зыходнік]

Галоўным цэнтрам шанавання Набу ў Месапатаміі быў горад Барсіпа, дзе ён лічыўся богам-заступнікам. Штогод барсіпцы арганізоўвалі свята ў гонар шлюбу Набу з Ташмету. Акрамя таго, культ Набу быў шчыльна звязаны з культам Мардука ў суседнім Вавілоне. Заканчэнне навагодняга свята акіту суправаджалася сакральнай працэсіяй на чале статуі Набу з Барсіпы ў Вавілон. Барсіпскі храм Эзіда, прысвечаны гэтаму богу, дзейнічаў да сярэдзіны 1 тысячагоддзя да н. э.

У 1 тысячагоддзі да н. э. другім важным цэнтрам шанавання Набу стаў асірыйскі горад Німруд, дзе у яго гонар быў узведзены асобны храм. Сведчанні шанавання Набу таксама былі знойдзены на востраве Элефанціна на Ніле. Набу пад імям Нэво ўзгадваўся ў біблейскіх кнігах прарока Ісаі[1] і прарока Ераміі[2]. У эпоху элінізму як бог-прарок атаесамляўся з Апалонам.

Сімвалам Набу з'яўляўся вертыкальны клін для запісаў, часам разам з выявай глінянай таблеткі.

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]